Written by 6:35 μμ Αναστασία Καταράκη, Βέτα Μαρτσούκου, Γεωργία Βουτσά, Δαβίδ - Αριστοτέλης Φουσίεκ, Επικαιροτητα, Ορνέλα Σολλάκου, Παολίνα Ελέζι, Το LEP ρωτάει

Το LEP ρωτάει: Αμβλώσεις υπέρ ή κατά;

Το γεγονός ότι υπάρχει αντίδραση σε τέτοιου είδους περιορισμούς, με συμμετοχή τόσο γυναικών όσο και ανδρών είναι από μόνο του μία πρόοδος και αποτυπώνει παράλληλα τον σεβασμό στο γυναικείο φύλο και στα δικαιώματά του, σε αντίθεση με προηγούμενα χρόνια που κάτι τέτοιο δεν γινόταν. Επιπλέον, η διαμαρτυρία και η αντίδραση δείχνει την διαφωνία των πολιτών σε κυβερνητικές αποφάσεις, οι οποίες θα πρέπει να παίρνουν αποφάσεις όχι με βάση την δική τους ηθική αλλά σύμφωνα με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας και των επιταγών του λαού.

Έξι συντάκτες απαντούν στα ερωτήματα του LEP αναφορικά με τις αμβλώσεις, με αφορμή τις κινητοποιήσεις που γίνονται τους τελευταίους δύο μήνες στην Πολωνία μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της χώρας, το οποίο έκρινε αντισυνταγματική την άμβλωση σε περιπτώσεις σοβαρών εμβρυϊκών παραμορφώσεων, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο ένα από τα πιο αυστηρά νομικά πλαίσια της Ευρώπης για το εν λόγω ζήτημα.

1) Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), η εισαγωγή μαθήματος σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία, θα μείωνε το ποσοστό των αμβλώσεων από άτομα νεαρής ηλικίας, που προκύπτει εξαιτίας της άγνοιας της σωστής χρήσης αντισυλληπτικών μεθόδων. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, βρίσκει συχνά αντίθετους όσους τάσσονται κατά των αμβλώσεων. Γιατί πιστεύετε ότι ισχύει αυτό το οξύμωρο;

Αναστασία Καταράκη: Η εναντίωση στις αμβλώσεις ως επί το πλείστον απορρέει από θρησκευτικές- ηθικές αντιλήψεις. Σημαντικό ποσοστό των ανθρώπων, που τάσσονται κατά των αμβλώσεων, θεωρούν το σεξ γενικότερα ως ένα θέμα-ταμπού, επομένως δεν πρέπει να συζητιέται, ποσό μάλλον να διδάσκεται. Και θα δούμε πως μέσω της θρησκείας το σεξ πολλές φορές έχει αντιμετωπιστεί ως κολάσιμο σαρκικό αμάρτημα.

Βέτα Μαρτσούκου: Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων και η ενημέρωση τους σχετικά με τις μεθόδους αντισύλληψης αδιαμφισβήτητα είναι από μόνη της μια μορφή «αντισύλληψης», θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος. Δεδομένου ότι «κάλλιον το προλαμβάνειν του θεραπεύειν», η πρόληψη μέσω της ενημέρωσης σε νέους, είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιείται με σκοπό τον περιορισμό των αμβλώσεων. Το εν λόγω εγχείρημα όμως, είναι για τους υποστηρικτές των αμβλώσεων, μια ακόμη πρόταση που καταδεικνύει τις αμβλώσεις ως κάτι το αρνητικό, ως ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Κάτι τέτοιο επομένως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος, προσκρούει στις απόψεις των υποστηρικτών των αμβλώσεων, οι οποίοι θεωρούν ότι είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας, να δοκιμάζει πράγματα, εμπειρίες και να αποφασίζει για το σώμα της χωρίς να αποτελεί πρόβλημα.

Ορνέλα Σολλάκου: Πράγματι, η εισαγωγή ενός μαθήματος σεξουαλικής αγωγής είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα εκπαιδευτικά προγράμματα του κάθε κράτους. Η σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από νεαρή ηλικία δεν πρέπει να αποτελεί ταμπού αλλά να ενθαρρύνεται και να διεκπεραιώνεται με σωστό τρόπο. Το γεγονός ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου εκπαιδευτικού προγράμματος βρίσκει αντίθετη την πλειοψηφία όσων τάσσονται κατά των αμβλώσεων, δεν αποτελεί παράδοξο καθώς η πλειονότητα αυτών των ανθρώπων σκέφτονται οπισθοδρομικά ή ακόμα και θρησκοληπτικά θεωρώντας πως η ύπαρξη τέτοιων μαθημάτων “φθείρει” την ηθική του εκάστοτε εκπαιδευτικού συστήματος. 

https://www.google.com/search?q=abortion+legal&tbm=isch&ved=2ahUKEwj49pzTh5ntAhVXgqQKHSNXDdgQ2-cCegQIABAA&oq=abortion+legal&gs_lcp=CgNpbWcQAzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzoCCAA6BAgAEEM6BAgAEB5Q9yZYw0Zg-kxoAHAAeACAAZIBiAGzBpIBAzAuNpgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nwAEB&sclient=img&ei=t9-7X7i_JNeEkgWjrrXADQ&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=ZukcsoWuPjzAyM

2) Οι υποστηρικτές της απαγόρευσης των αμβλώσεων προτάσσουν συχνά το ηθικό στοιχείο στην απόφασης της μητέρας. Τι γίνεται όμως, σε περιπτώσεις όπου η κύηση έχει προκληθεί μετά από βιασμό; Εν τέλει, τι είναι και τι όχι, ηθικό;

Αναστασία Καταράκη: Το τι είναι ηθικό διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Εάν η εγκυμοσύνη προκληθεί από βιασμό είναι στο χέρι κάθε γυναίκας να αποφασίσει τι είναι ηθικό και τι όχι για αυτήν και για το μωράκι της. Κανένας άλλος δεν έχει λόγο να το κρίνει ανήθικο. Η γυναίκα έχει αυτοδιάθεση του κορμιού της. Και μπορεί να αποφασίσει για αυτό. Στον αντίποδα είναι εκείνοι που υποστηρίζουν, ότι «σκοτώνεις» μια ζωή, όμως κανένας δεν κάνει λόγο, για τη ψυχική κατάσταση της μητέρας σε περίπτωση, που αποφασίσει να γεννήσει το παιδί και να το δώσει ή να το ρίξει. Οι γυναικείες ορμόνες είναι ένα πολύ ευαίσθητες. Στην προσπάθεια σου να κρατήσεις στη ζωή ένα πλάσμα, ίσως εν τέλει θέτεις σε κίνδυνο τη δίκη σου ζωή. Είναι γενική αλήθεια ότι η υγεία του παιδιού εξαρτάται από την υγεία της μητέρας. Τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική. Θέλει δύναμη να κρατήσεις ένα παιδί στη ζωή, αλλά θέλει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη να το ρίξεις. Επομένως, ας μην βιαζόμαστε να χαρακτηρίζουμε τις μητέρες ως εγωίστριες.

Δαβίδ Φουσίεκ: Η ηθική έχει ανέκαθεν χρησιμοποιηθεί ως ένα σοφιστικό εργαλείο για την δικαιολόγηση πολλών φαινόμενων, και η απαγόρευση των αμβλώσεων δεν αποτελεί την εξαίρεση, όπου οι υποστηρικτές πιστεύουν ότι χαίρουν υψηλότερης ηθικής από τους αντιπάλους της, στην οποία καταλογίζουν και τις θέσεις τους. Δηλαδή, τα δύο κυρίως επιχειρήματα που προτάσσουν είναι πως: α) είναι ανήθικο να αφαίρει κανείς την ζωή ενός εμβρύου και β) κανείς δεν έχει δικαίωμα να αφαίρει την ζωή ενός εμβρύου. Οι πήγες αυτών των πεποιθήσεων μπορεί να καταλογιστούν σε πολλά αίτια, αλλά η βαθύτερη ανάλυσή μας οδηγεί στα πρώτα ηθικά συστήματα που έχουμε γνωρίσει, με αλλά λόγια, τις θρησκείες. Η σύνδεση της θρησκείας με την σύγχρονη ηθική έχει εξεταστεί εκτενώς στα έργα του Φρόιντ η Ντιρκέμ, και Ράιχ και έχουν απασχολήσει εκτενώς φιλοσοφικές σχολές, π.χ. Φρανκφούρτης. Επιπρόσθετα, οι θρησκευτικοί νόμοι, αλλά και η θρησκεία έχουν χρησιμοποιηθεί είτε ως βάση είτε ως πηγή νομιμοποίησης των πρώτων σύγχρονων νομικών εγγράφων, π.χ. Σαριά ή τα διαφορά φιλελεύθερα συντάγματα του 19ου αιώνα. Όμως, στην περίπτωση των αμβλώσεων, η θρησκεία ως μια ιδεολογία βασιζομένη στο δικό της ηθικό σύστημα έχει συχνά συνεισφέρει στην καλλιέργεια του ηθικού στοιχείου, καθώς έχει παρέχει στους αρνητές των αμβλώσεων ένα επιχείρημα «argumentatum ad verecundiam» (προσφυγή στην αυθεντία), όπου η άμβλωση γίνεται αμαρτία και ο Θεός, ο μοναδικός που έχει δικαίωμα να αφαιρέσει ζωή. Επομένως, δεν είναι αξιοπερίεργό ότι οι υποστηρικτές των αμβλώσεων είναι συνήθως άτομα βαθιά-θρησκευόμενα και οι χώρες που υιοθετούν τέτοιους νόμους με έντονο το θρησκευτικό στοιχείο (π.χ. Ιρλανδία και Πολώνια). Καθώς, όμως, οι καιροί άρχισαν να αλλάζουν τόσο τα ηθικά στοιχεία αυτά άρχισαν να αποδεικνύονται όχι μόνο ξεπερασμένα αλλά και μη αληθή. Η επίδραση νεών ιδεών και κινημάτων, π.χ. φεμινισμός ή τα κινήματα των μαύρων Αμερικάνων πολιτών το ’60, απέδειξαν ότι η προ-υπάρχουσα ηθική δεν ήταν ίδια για όλους, αλλά προωθούσε τα συμφέροντα και την ιδεολογία των λίγων, και για αυτό θα έπρεπε να αλλάξει. Η ψευδαίσθηση της απολυτότητας της ηθικής διαλύθηκε και αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα προϊόν ιστορικής διαλεκτικής πορείας και παθολογικών στοιχείων, όπως η πατριαρχία ή ο ρατσισμός. Έτσι, και στην περίπτωση του βιασμού, δεν γίνεται να δημιουργούμε απόλυτους κανόνες, αλλά αντίθετα να αφήνουμε το δικαίωμα επιλογής τόσο στις γυναίκες όσο και στο κράτος. Ταυτόχρονα, καθώς η ηθική αποτελεί μια εύπλαστη εννοία, είναι καθήκον μας να βοηθάμε και στο σχηματισμό της και στην διαφύλαξή της.

Ορνέλα Σολλάκου: Το βασικότερο και ίσως το μοναδικό επιχείρημα όσων τυγχάνουν αρνητές των αμβλώσεων είναι η ηθική διάσταση του ζητήματος. Είναι γεγονός πως από την στιγμή που η σύλληψη δημιουργεί μια νέα ζωή, είτε αυτή πρόεκυψε από κάποιο “λάθος” είτε από την πράξη του βιασμού, η άμβλωση ουσιαστικά αφαιρεί αυτήν τη ζωή, ωστόσο δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η ηθική και η ερμηνεία αυτής είναι στο χέρι του κάθε άνθρωπου. Κάθε γυναίκα και κάθε ζευγάρι κατ’ επέκταση, δεν είναι πάντα έτοιμο να μεγαλώσει ένα παιδί, πόσο μάλλον όταν αυτό το παιδί είναι αποτέλεσμα βιασμού. Το ζήτημα της ηθικής θα έπρεπε να περιλαμβάνει και το εξής ερώτημα: “Τι γίνεται στην περίπτωση που αυτό το παιδί γεννηθεί, αλλά οι συνθήκες στις οποίες θα μεγαλώσει δεν θα είναι κατάλληλες για αυτό; “.

https://www.google.com/search?q=%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&sxsrf=ALeKk00cgz_ipE8rHSYaC0CbvLLaGVrM-g:1606146757150&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjzt6r3gpntAhWlpYsKHRb3B18Q_AUoAXoECAcQAw&biw=1920&bih=969#imgrc=0L1X8UnToNBvTM

3) Η ποινικοποίηση της άμβλωσης, δεν σταματάει τις αμβλώσεις αλλά τις καθιστά λιγότερο ασφαλείς διαδικασίες για τις γυναίκες. Γιατί θεωρείτε ότι υπάρχουν τόσα άτομα υπέρ των αμβλώσεων;

Βέτα Μαρτσούκου: Στη σημερινή εποχή με την εξέλιξη της τεχνολογίας και των επιστημών, οι διαδικασίες των αμβλώσεων έχουν καταστεί ασφαλείς. Η ποινικοποίηση μιας διαδικασίας που σχετίζεται με την υγεία κάποιου, επιβεβαιώνει κατά κάποιο τρόπο την κοινωνική κατακραυγή και ωθεί τα άτομα σε παράνομες μεθόδους αντιμετώπισης μιας κατάστασης που μπορεί να αποβούν μοιραίες για την ίδια τη ζωή του ατόμου. Επιπλέον, η ποινικοποίηση οδηγεί και σε δημιουργία «ταμπού» γύρω από το εν λόγω ζήτημα, δημιουργώντας ερωτηματικά και αίσθημα ντροπής σε οποιαδήποτε αναφορά για αυτό το θέμα, χωρίς κανόνες ασφαλείας και χωρίς κανόνες γύρω από το πότε επιτρέπονται και πότε όχι (σύμφωνα με την ιατρική επιστήμη) οι αμβλώσεις. Επομένως, η ελευθερία και η νομική κατοχύρωση αυτού το δικαιώματος, δίνει και νόμιμη αντιμετώπιση αλλά και ασφάλεια, παραμερίζοντας ηθικές και κοινωνικές απόψεις αλλά δίνοντας σημασία στην υγεία και στην ασφάλεια της γυναίκας και του εμβρύου.

Ορνέλα Σολλάκου: Πλέον ζούμε σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι και κυρίως οι γυναίκες έχουν αρχίσει να διεκδικούν με μεγαλύτερο ζήλο τα δικαιώματα τους. Για τις περισσότερες γυναίκες το θέμα της νομιμοποίησης των αμβλώσεων είναι αδιαμφισβήτητο από την στιγμή που η μη νομιμοποίηση θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση το θεμελιώδες δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας και βούλησης. Άρα δεν είναι το ζήτημα της ποινικοποίησης των αμβλώσεων αυτό καθ’ αυτό που βρίσκει αρνητές από όλο τον κόσμο, αλλά ο φόβος για καταπάτηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου που προκαλεί αυτήν την μαζική υποστήριξη.  

Παολίνα Ελέζι: Από τη στιγμή που υπάρχει η δυνατότητα και το δικαίωμα διακοπής της κυήσεως, είναι λογικό να υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που υποστηρίζουν τις αμβλώσεις. Όταν κάποιος αναγνωρίζει, όχι μόνο γυναίκες αλλά και άντρες, ότι δεν είναι ικανός να προσφέρει φροντίδα, αγάπη και να θυσιάσει πράγματα για να μεγαλώσει ένα βρέφος, κατευθύνεται σε αυτή τη λύση. Άρα, εφόσον ο κόσμος γνωρίζει ότι υπάρχει και αυτός ο δρόμος, δεν είναι κάτι παράλογο που το συγκεκριμένο θέμα βρίσκει πολλούς υποστηρικτές.

https://www.google.com/search?q=we+wont+go+back&tbm=isch&ved=2ahUKEwi7xs_EipntAhXQPOwKHdklBkcQ2-cCegQIABAA&oq=we+wont+go+back&gs_lcp=CgNpbWcQAzIECAAQEzoHCCMQ6gIQJzoECCMQJzoFCAAQsQM6AggAOgcIABCxAxBDOgQIABAeOggIABAFEB4QEzoICAAQCBAeEBM6BggAEB4QE1C76gNYiZYEYKmYBGgBcAB4BYABrQeIAeodkgEIMC4yMS42LTGYAQCgAQGqAQtnd3Mtd2l6LWltZ7ABCsABAQ&sclient=img&ei=vuK7X7vvEND5sAfZy5i4BA&bih=912&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=B6Gt4omYfyZd_M&imgdii=L4q8Em1I4OAfMM

4) Πως κρίνετε την πρόσφατη κινητοποίηση αντρών και γυναικών το προηγούμενο διάστημα στην Πολωνία για το ζήτημα των αμβλώσεων;

Βέτα Μαρτσούκου: Οι εικόνες στην Πολωνία, αποτυπώνουν την αγανάκτηση των ανθρώπων και τη διαμαρτυρία τους ενάντια στην προσπάθεια περιστολής του δικαιώματος των αμβλώσεων. Ρίχνοντας μια ματιά συνολικότερα στον Δυτικό κόσμο, εύλογα προκύπτει ότι πολλά από τα θεμελιώδη δικαιώματα έχουν περιοριστεί, αν όχι καταπατηθεί. Το γεγονός ότι υπάρχει αντίδραση σε τέτοιου είδους περιορισμούς, με συμμετοχή τόσο γυναικών όσο και ανδρών είναι από μόνο του μια πρόοδος και αποτυπώνει παράλληλα τον σεβασμό στο γυναικείο φύλο και στα δικαιώματά του, σε αντίθεση με προηγούμενα χρόνια που κάτι τέτοιο δεν γινόταν. Επιπλέον, η διαμαρτυρία και η αντίδραση δείχνει την διαφωνία των πολιτών σε κυβερνητικές αποφάσεις, οι οποίες θα πρέπει να παίρνουν αποφάσεις όχι με βάση την δική τους ηθική αλλά σύμφωνα με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας και των επιταγών του λαού.

Γεωργία Βουτσά: Αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα διεκδίκησης του δικαιώματος της επιλογής. Μας δείχνει πως όταν οι πολίτες ενωθούν για ένα κοινό σκοπό μπορούν να ασκήσουν πίεση και να διαμορφώσουν την πολιτική ζωή της χώρας τους. Ακόμη, από τη μεριά των γυναικών διαδηλωτών ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς την πολωνική κυβέρνηση πως τον τελευταίο λόγο για το σώμα τους τον έχουν οι ίδιες.

Δαβίδ Φουσίεκ: Η Πολώνια είναι μια χώρα που έχει βρεθεί στο επίκεντρό των διεθνών ΜΜΕ, όμως όχι για καλούς λόγους. Παρά την επιτυχή αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης του 2008, η εικόνα του «χρυσού παιδιού» της Ε.Ε. έχει αρχίσει να υποχωρεί. Η πρόσφατη απόφαση του PIS για τις αμβλώσεις αποτελεί άλλη μια εκδήλωση της παθολογικής μεταστροφής της κυβερνούσης αρχής προς πιο απολυταρχικές πολιτικές θέσεις.. Σε αντίθεση με το παρελθόν αυτή την φόρα, ο πολωνικός κόσμος στάθηκε το εμπόδιο στην περαιτέρω δημοκρατική παρακμή της χώρας του. Στον απόηχο μιας αμφισβητουμένης νίκης, η απόφαση οδήγησε στην μαζική κινητοποίηση. Η αντικειμενοποίηση του γυναίκειου σώματος δεν «συγκίνησε» τον αντρικό πληθυσμό, ο όποιος στάθηκε σύμμαχος στο πλευρό τους. Ωστόσο, τα ερωτήματα που γεννιούνται είναι τα εξής: Ποιος είναι ο τελικός σκοπός αυτού του κινήματος; Ποιοι είναι οι υποστηρικτές του; Υπάρχει ο φόβος ότι αυτή η Λανκιανή συνειδητοποίηση μπορεί να κρατήσει λίγο, ή ακόμα χειρότερα να ολοκληρωθεί με ένα απλό συμβιβασμό, που θα επαναφέρει την κατάσταση στο προϋπάρχον «στάτους κβο». Παρά το γεγονός, ότι ο πολωνικός πληθυσμός έχει ενωθεί εναντίον μιας απόφασης, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η κυβέρνηση έχει χάσει την αποδοχή της. ‘Έτσι και αλλιώς, στα τέσσερα χρόνια που θα ακολουθήσουν για τις εκλογές, η ανάμνηση του κινήματος αυτού θα γίνει αραιή. Για αυτό τον λόγο, χρειάζεται να παραμείνουμε ενεργοί, καθώς δεν τίθεται σε κίνδυνο μόνο η δημοκρατία αλλά και η σωματική ακεραιότητα των γυναικών της Πολωνίας. Η λύση στο ζήτημα δεν βρίσκεται μόνο στην κατάργηση του νόμου αλλά και των συνθήκων που οδηγήσαν πρωτίστως σε αυτό.

https://www.google.com/search?q=%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1&tbm=isch&ved=2ahUKEwj0upP4gpntAhVBDGMBHYPTAlQQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD+%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1&gs_lcp=CgNpbWcQAzoCCAA6BggAEAUQHjoECAAQGDoHCCMQ6gIQJzoECCMQJzoICAAQsQMQgwE6BQgAELEDOgYIABAKEBg6BAgAEB5QgJ0YWNTlGGDR5hhoAnAAeASAAdcBiAHKKZIBBjAuMzEuMZgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEKwAEB&sclient=img&ei=xtq7X_S_NMGYjLsPg6eLoAU&bih=969&biw=1920&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919#imgrc=MZzxTzUrjox6dM

5) “Το προσωπικό είναι και πολιτικό” υπήρξε κεντρικό σύνθημα στους κύκλους του φεμινιστικού κινήματος. Θεωρείτε πως επιβεβαιώνεται και στην περίπτωση των αμβλώσεων; Θα έπρεπε ένα τόσο προσωπικό ζήτημα να είναι ταυτόχρονα και πολιτικό;

Βέτα Μαρτσούκου: Το εν λόγω σύνθημα αποτελεί κατά την άποψή μου, από τα πιο σημαντικά συνθήματα – μαθήματα στη σύγχρονη πολιτική. Το ζήτημα των αμβλώσεων μολονότι προσωπικό είναι βαθιά πολιτικό, εφόσον βρίσκει έρεισμα σε μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού. Τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες, θέλουν να αποφασίζουν για την ζωή τους και για τον οικογενειακό τους προγραμματισμό (προσωπικό), γι’ αυτό το λόγο και διαμαρτύρονται σε πολιτικές που τους στερούν αυτό το δικαίωμα ή ψηφίζουν κόμματα που υπόσχονται την εξασφάλιση αυτής της επιλογής τους (πολιτικό). Αντιστρόφως, η πολιτική που ασκείται από κυβερνήσεις, διαμορφώνει τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες (πολιτικό), οι οποίες δημιουργούν τις προϋποθέσεις γύρω από τις οποίες μπορεί ή όχι μια γυναίκα ή ένα ζευγάρι να μεγαλώσει ένα παιδί (προσωπικό).

Γεωργία Βουτσά: Πράγματι, πρόκειται για ένα αρκετά προσωπικό ζήτημα όμως η συζήτηση του στη δημόσια σφαίρα είναι απαραίτητη. Πριν από το ‘60 και την άνοδο του δεύτερου κύματος του φεμινισμού, ό,τι συνέβαινε εντός της ιδιωτικής σφαίρας του σπιτιού και γενικότερα της προσωπικής ζωής του ατόμου, παρέμενε κρυφό και αποσιωπώταν. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά ένα τόσο λεπτό ζήτημα, μεταξύ άλλων, γινόταν το επίκεντρο δημόσιων συζητήσεων, όχι μόνο βοήθησε στην αφαίρεση του στίγματος και της κοινωνικής περιθωριοποίησης που μπορεί να βίωνε το άτομο το οποίο βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση, αλλά και συνέβαλλε στο να ξεκινήσει ο μεγάλος διάλογος περί αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος. Αυτός ο διάλογος συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Παολίνα Ελέζι: Όπως φάνηκε και στις πρόσφατες διαδηλώσεις της Πολωνίας, μάλλον δεν είναι και τόσο προσωπικό ζήτημα, εφόσον παρενέβη το κράτος. Όμως, είναι στο χέρι της γυναίκας να αποφασίσει για το τι θα κάνει με το σώμα της και για το αν είναι έτοιμη να περάσει στο στάδιο της μητρότητας. Δεν πρέπει ένα τέτοιο θέμα να αποτελεί προκατάληψη. Και εννοείται πως δεν πρέπει να νιώθει ένοχη για τη συγκεκριμένη κίνηση. Όπως και τα άλλα δικαιώματα, πρέπει και αυτό της άμβλωσης να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο από την κοινωνία.

https://www.google.com/search?q=%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%BB%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&sxsrf=ALeKk00cgz_ipE8rHSYaC0CbvLLaGVrM-g:1606146757150&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjzt6r3gpntAhWlpYsKHRb3B18Q_AUoAXoECAcQAw&biw=1920&bih=969#imgrc=OznA5YZCYzsfpM

6) Η νομοθετική παρέμβαση της Πολιτείας, υπέρ ή κατά των αμβλώσεων, πιστεύετε ότι θα ήταν μια λύση, παρόλο που καταπατάει την ελευθερία επιλογής;

Αναστασία Καταράκη: Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο για τις αμβλώσεις. Όχι όμως να επιτρέπει – απαγορεύει. Πρέπει να εγγυάται, ότι η επέμβαση θα γίνεται με τον πιο σωστό τρόπο και να μην θέτει σε κίνδυνο την μητέρα. Οι επαγγελματίες γιατροί, που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους θα πρέπει να τιμωρούνται από τον νόμο, όπως ισχύει γενικότερα. Σαφώς αφού πρώτα η γυναίκα έχει ενημερωθεί πως και έχει κατανοήσει, πως η άμβλωση δεν αποτελεί μέθοδο αντισύλληψη, αλλά κι για όλους τους κινδύνους που εγκυμονεί. Επομένως νομοθετικό πλαίσιο να υπάρξει ναι αλλά υπο άλλη μορφή..

Γεωργία Βουτσά: Όχι δεν θα ήταν μια λύση, καθώς ακόμα και αν η πολιτεία νομοθετήσει κατά τον αμβλώσεων αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάψουν να υφίστανται. Αν προβεί σε κάτι τέτοιο, όχι απλά καταπατά, αλλά ουσιαστικά αφαιρεί την ελευθερία μιας ασφαλούς επιλογής από τις γυναίκες εκθέτοντας τες σε αρκετούς κινδύνους.

Παολίνα Ελέζι: Είναι ένα αμφιλεγόμενο θέμα, πάνω στο οποίο παίρνει λόγο και η θρησκεία και η κοινωνία. Δε θα έπρεπε απαραίτητα να υπάρχει νομοθετική παρέμβαση, αλλά το ορθότερο θα ήταν να αναγνωριστεί ως δικαίωμα. Εννοείται πως καταπατά την ελευθερία της επιλογής, επειδή και στις δύο περιπτώσεις (υπέρ ή κατά) υπάρχει ένας εξαναγκασμός προς το πρόσωπο της γυναίκας. Να σημειωθεί, πως η άμβλωση θα ήταν εφικτό να πραγματοποιείται όποτε επιθυμεί και ευκαιρεί η γυναίκα και όχι μόνο σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. πρόβλημα υγείας της γυναίκας ή του βρέφους, βιασμός). Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η άμβλωση συνδέεται άμεσα με τα δικαιώματα των γυναικών, διότι μπαίνουν σε μια διαδικασία επίπονη και τραυματική.

https://www.google.com/search?q=abortion+legal&tbm=isch&ved=2ahUKEwj49pzTh5ntAhVXgqQKHSNXDdgQ2-cCegQIABAA&oq=abortion+legal&gs_lcp=CgNpbWcQAzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzoCCAA6BAgAEEM6BAgAEB5Q9yZYw0Zg-kxoAHAAeACAAZIBiAGzBpIBAzAuNpgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nwAEB&sclient=img&ei=t9-7X7i_JNeEkgWjrrXADQ&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=L5gjkIU3ONCw7M

Συντάκτες:

Αναστασία Καταράκη, Φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών και Δημοσιογραφίας

Βέτα Μαρτσούκου, Πολιτικός Επιστήμονας

Γεωργία Βουτσά, Φοιτήτρια Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών

Δαβίδ Φουσίεκ, Πολιτικός Επιστήμονας

Ορνέλα Σολλάκου, Φοιτήτρια Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών

Παολίνα Ελέζι, Φοιτήτρια Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=abortion+legal&tbm=isch&ved=2ahUKEwj49pzTh5ntAhVXgqQKHSNXDdgQ2-cCegQIABAA&oq=abortion+legal&gs_lcp=CgNpbWcQAzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzoCCAA6BAgAEEM6BAgAEB5Q9yZYw0Zg-kxoAHAAeACAAZIBiAGzBpIBAzAuNpgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nwAEB&sclient=img&ei=t9-7X7i_JNeEkgWjrrXADQ&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=vB3QdW_9n8edUM

(Visited 194 times, 1 visits today)

Κλείσιμο