Όταν ήρθε ο Ιησούς, μερικοί από τους Φαρισαίους και τους Γραμματείς είπαν: «διδάσκαλε, θέλομεν να ίδωμεν κάποιον σημείον, ένα θαύμα, από σε», τους απάντησε: «γενεά πονηρά, που επρόδωσε και κατεπάτησε την πίστιν της προς τον Θεόν, ζητεί τώρα με αξίωσιν θαύμα, που να μαρτυρή την αποστολήν μου. Τέτοιο όμως θαύμα δεν θα της δοθή, παρά μόνον ένα θαύμα, που προεικονίζετο από το σημείον του Ιωνά του προφήτου. Διότι, όπως ακριβώς ο Ιωνάς ο προφήτης έμεινε εις την κοιλίαν του κήτους τρεις ημέρας και τρεις νύκτας, έτσι και ο υιός του ανθρώπου θα είναι μέσα στον τάφον και τον Αδην τρεις ημέρας και τρεις νύκτας» (Ματθ. 12:38-40)
Πολλοί πιστοί περιμένουν θαύματα και σημάδια από εδώ και από εκεί για να πιστέψουν, σα να βγαίνει λάδι από μια εικόνα ή η Παναγία να εμφανίζεται στον ουρανό μας…. ή να περιμένουμε κάθε χρόνο μια φωτιά στον ουρανό για να ανάψουν τα κεριά του Πατριάρχη μέσα στον Πανάγιο Τάφο το Μεγάλο Σάββατο. Λανθάνει όποιος πιστεύει ότι αυτά τα φαινόμενα αποδεικνύουν την πίστη, όταν η πίστη είναι η ζωή που βιώνεται στην Ανάσταση και δεν είναι προώθηση για υπέροχα φαινόμενα.
Είναι έθιμο τα τελευταία 10 χρόνια να γίνεται η μεταφορά του κεριού του Αγίου Φωτός από τον Πανάγιο Τάφο στην κατεχόμενη Παλαιστίνη και προς τις χώρες του κόσμου μέσω των μεταναστών εκπροσώπων της, όπου δημιουργήθηκαν οι αραβόφωνες χριστιανικές κοινότητές μας σε αυτές. Ένα φαινόμενο που χιλιάδες χριστιανοί περιμένουν όλο χαρά: το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου πριν από την Κυριακή της Ανάστασης, ο Ορθόδοξος Πατριάρχης εισέρχεται στην είσοδο του Πανάγιου Τάφου και μετά από λίγη ώρα βγαίνει με αναμμένα κεριά που άναψαν «αυτομάτως» και σπεύδουν όσοι πιστεύουν σε αυτό το φαινόμενο να το περιγράψουν «ως θαύμα».
Ναι, είναι όμορφη και χαρούμενη αυτή η θρησκευτική αποδοχή για τον εορτασμό της μεταφοράς του κεριού του Παναγίου Τάφου από την Εκκλησία του Παναγίου Τάφου σε εμάς – άλλωστε οι περισσότεροι χριστιανοί δεν έχουν τη δυνατότητα να βρίσκονται στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου εδώ και μισό αιώνα λόγω της ισραηλινής κατοχής, όμως είναι λάθος να κάνουμε αντικείμενο εκμετάλλευσης αυτό το γεγονός και να το καταστήσουμε προϊόν εμπορίου και φανατισμού για μια υποτιθέμενη πίστη.
Ποιο είναι το όφελος του Αγίου Φωτός σε μια γη που σχεδόν εξαλείφθηκε η χριστιανική παρουσία σε αυτήν από την πίεση της ισραηλινής κατοχής;
Ποιο είναι το όφελος του παλαιστινιακού Αγίου Φωτός να διώκεται, να μεταναστεύει και να υποφέρει από τη γη του;
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέει: «Ο Θεός έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος Θεός». Και η θέωση στην πίστη είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος. Μήπως δεν είναι αυτό το καλύτερο θαύμα;! Ο εξανθρωπισμός του Θεού και η θέωση του ανθρώπου: αυτά είναι τα καλά νέα. Αυτό είναι το πραγματικό θαύμα: να γίνεται ο άνθρωπος Θεός κατά χάρη, να γεμίζει από το φως Του και να ξεχειλίζει από αυτό στον κόσμο, αυτό λάβαμε με πίστη. Όσο για ό,τι συμβαίνει εδώ και εκεί, είναι αποτέλεσμα αυτού του κόσμου!
Το Μεγάλο Σάββατο ο Χριστός κατέβηκε στα βάθη της κόλασης για να σώσει τους δίκαιους της Παλαιάς Διαθήκης. Και την Κυριακή αναγγέλλουμε «Χριστός Ανέστη» όπως μας λέει ο Ιωάννης: «Κατά την πρώτην ημέραν του Σαββάτου, δηλαδή την Κυριακήν, η Μαρία η Μαγδαληνή έρχεται πρωί στο μνημείον, ενώ ακόμη ήτο σκοτάδι, και βλέπει ότι ο λίθος, που έκλειε την θύραν του μνημείου, ήτο σηκωμένος από εκεί». (Ιω. 20: 1)
Στην Ανάσταση φωτιζόμαστε και ο Ζων που αναστήθηκε από τους νεκρούς και Εκείνος που μας ανέστησε, είναι μαζί. Οπότε ελάτε να πάρετε ένα φως από το Φως το ανέσπερο.
Maria Kabara, Υποψήφια Διδάκτωρ Ηθικής και Κοινωνιολογίας
