Written by 2:29 μμ Αλεξάνδρα Μούντζια, Αρθρογραφία, Επικαιροτητα

Συμμόρφωση ή αποδοχή της κατάστασης; | Αλεξάνδρα Μούντζια

Όπως είναι γνωστό, το τελευταίο διάστημα διανύουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση λόγω της Πανδημίας, και των περισσότερων αλλαγών που συντελούνται στην καθημερινότητα μας. Το Κράτος μας, έχει λάβει σοβαρά μέτρα προκειμένου να προστατεύσει τους πολίτες του, αλλά και την χώρα. Ωστόσο, πολλοί πολίτες από εμάς , αδυνατούμε να υπακούσουμε σε αυτά τα μέτρα , με αποτέλεσμα να οδηγούν την Κυβέρνηση μας στην επιβολή πιο αυστηρών μέτρων. Και εδώ θα παραθέσω το εξής ερώτημα: Μήπως εμείς οι πολίτες δεν έχουμε αποδεχτεί αυτή την αλλαγή στην καθημερινότητα μας; Μήπως απλά συμμορφωνόμαστε στην επιβολή των μέτρων , προκειμένου να εξαλειφθεί αυτός ο θανατηφόρος ιός; Πολλά είναι τα ερωτήματα, τα οποία γεννιούνται εξαιτίας της κατάστασης που βιώνουμε. Αξίζει να σημειωθεί ότι, εμείς οι πολίτες πρέπει να κατανοήσουμε , ότι το Κράτος επέβαλλε μια σειρά από μέτρα , όχι μόνο για να εξαλειφθεί αυτός ο ιός , αλλά και για να μας ΄΄ χαρίσει ΄΄πίσω την ελευθερία που μας ΄΄έκλεψε΄΄.

Σε καταστάσεις Πανδημίας , όπως η σημερινή , το Κράτος καλείται να διαδραματίσει έναν ιδιαίτερο ρόλο. Καλείται να διαδραματίσει τον ρόλο του ΄΄ προστάτη΄΄ αλλά και τον ρόλο του ΄΄ φύλακα ΄΄ της προσπάθειας ώστε να εξαλειφθεί αυτός ο ΄΄ Παντοδύναμος ιός΄΄ , ο οποίος έχει πλήξει σε μεγάλο βαθμό κυρίως τις ευπαθείς ομάδες. Ωστόσο , ορισμένοι από εμάς τους πολίτες αδυνατούμε να συμμορφωθούμε και παράλληλα να αποδεχτούμε αυτή την κατάσταση . Αδυνατούμε να αποδεχτούμε αλλά και συγχρόνως να κατανοήσουμε , ότι αυτά τα μέτρα έχουν ληφθεί προκειμένου αργότερα να είμαστε ΄΄ ελεύθεροι΄΄. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε, ότι όλοι έχουμε χρέος να προστατεύσουμε την κοινωνία σαν έντιμοι πολίτες άλλα και πρωτίστως σαν άνθρωποι, έτσι ώστε να επιτευχθεί αυτό που όλοι επιθυμούμε. Αυτό που επιθυμούμε δεν είναι μια κοινωνία η οποία θα ζει μέσα στον τρόμο , τον φόβο άλλα και τον θυμό. Επιθυμούμε, μια κοινωνία η οποία θα ζει μέσα στην ξεγνοιασιά , μέσα στην χαρά και τέλος μέσα στην αισιοδοξία. Επιθυμούμε , ανθρώπους αισιόδοξους, άτομα με κυρίαρχο στοιχείο το αίσθημα της αλληλεγγύης , και ταυτόχρονα το αίσθημα της ατομικής και συλλογικής υπευθυνότητας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η κατάσταση με την οποία έχουμε έρθει αντιμέτωποι , μας δημιουργεί πρωτόγνωρα συναισθήματα τα οποία είναι κυρίως δυσάρεστα συναισθήματα. Βιώνουμε, θυμό, φόβο, ανασφάλεια , και αβεβαιότητα για το μέλλον της ανθρωπότητας . Αυτά τα συναισθήματα θα έλεγα ως ένα βαθμό , μα οδηγούν σε μια εκδηλωτική συμπεριφορά η οποία μπορεί στο άμεσο μέλλον να αποβεί μοιραία. Το άτομο , αδυνατεί να ΄΄κάνει διάλογο΄΄ με τον εαυτό του, αδυνατεί να έρθει αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό με αποτέλεσμα να μην έρχεται σε επαφή με τα συναισθήματα τα οποία βιώνει. Η κατάσταση του ΄΄ εγκλεισμού΄΄ είναι μια καλή ευκαιρία ώστε να έρθουμε σε επαφή με τον εσωτερικό και πραγματικό εαυτό μας , να ανακαλύψουμε και να αποδεχτούμε τα συναισθήματα μας για τη ζωή και τους ανθρώπους μας , και ταυτόχρονα τα συναισθήματα που μας γεννά αυτή η τόσο πρωτόγνωρη για όλους μας, κατάσταση που βιώνουμε.

Θα ολοκληρώσω με μια συμβουλή: Είναι σημαντικό εμείς οι πολίτες να κατανοήσουμε, ότι με το να αποδεχτούμε τα συναισθήματά μας , αποδεχόμαστε συγχρόνως και την κατάσταση που βιώνουμε. Συνεπώς, ας αγκαλιάσουμε το συναίσθημά μας, και ας συμμορφωθούμε στις αλλαγές που συντελούνται τόσο στο ατομικό μας στοιχείο , όσο και στο συλλογικό μας.

Αλεξάνδρα Μούντζια, Πολιτικός Επιστήμονας – Φοιτήτρια Κοινωνικής Εργασίας

(Visited 141 times, 1 visits today)

Κλείσιμο