Written by 12:50 μμ Αρθρογραφία, Γιώργος Λαμπρόπουλος, Επικαιροτητα

Περί εξετάσεων και υπευθυνότητας… | Γιώργος Λαμπρόπουλος

Ένας συνδυασμός των μεθόδων ίσως είναι αναγκαίος, αλλά τα τμήματα και οι καθηγητές χρειάζονται τη βοήθεια του κράτους, και φυσικά όχι με καθολικές και αυστηρές αποφάσεις «από τα πάνω».

Σύμφωνα με την επικαιρότητα, τα περισσότερα (αν όχι όλα) τα μαθήματα των πανεπιστημίων θα ολοκληρωθούν από απόσταση. Οι εξετάσεις θα μείνουν στη σφαίρα της «διακριτικής ευχέρειας» των πανεπιστημιακών τμημάτων και των καθηγητών, αφού το κράτος πρότεινε διάφορες λύσεις προς υιοθέτηση. Υπάρχει πρόβλημα σε αυτό το ζήτημα ή όχι;

Αρχικά, οφείλω να υπενθυμίσω στον αναγνώστη του κειμένου, πως όταν ξεκίνησε η υγειονομική κρίση και η υποχρεωτική καραντίνα όλων των πολιτών, υπήρξε μια κεντρική απόφαση από το κράτος, για τη συνέχεια των πανεπιστημιακών μαθημάτων εξ αποστάσεως, με τη χρήση διάφορων εφαρμογών. Το σύστημα που χρησιμοποιήθηκε είχε από αρκετά μέχρι πολλά προβλήματα, που σχετίζονται με την τεχνική υποστήριξη, την ανισότητα πρόσβασης στα εκάστοτε μέσα, αλλά και την ίδια τη «φύση» του πλαισίου, που έγινε κουραστικό μετά από ένα χρονικό διάστημα. Παρόλα αυτά, αν και οι αποφάσεις ήταν βιαστικές και θα μπορούσαν να είχαν παρθεί πριν η πανδημία φτάσει στη χώρα μας, το σύστημα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης με όλα της τα προβλήματα, φάνηκε πολύ χρήσιμο σε μια περίοδο έκτακτης ανάγκης, όπως αυτή που περιέγραψα παραπάνω.

Στη συνέχεια, όταν η χώρα μας ξεκίνησε να κάνει τα πρώτα «βήματα» εξόδου από την κρίση αποφασίστηκε τα μαθήματα να ολοκληρωθούν εξ αποστάσεως, για να αποφευχθεί ο συνωστισμός στις πανεπιστημιακές αίθουσες, αν και ήδη τα σχολεία και οι παραλίες άνοιξαν. Τώρα ήρθε η ώρα των εξετάσεων… Παρατηρούμε την απουσία μιας κεντρικής κρατικής απόφασης (πέραν κάποιων προτεινόμενων οδηγιών) σχετικά με τις εξετάσεις, και «το μπαλάκι πέφτει» στα τμήματα και τους καθηγητές τους.

Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι πως ακριβώς θα γίνουν οι εξετάσεις εξ αποστάσεως ή δια ζώσης; Από την πλευρά της απόστασης, τα ζητήματα της ανισότητας πρόσβασης, του χρόνου και του χώρου και της πιθανής απουσίας τεχνικών γνώσεων παραμένει. Προστίθενται όμως και άλλα ζητήματα, όπως η παραβίαση της ιδιωτικότητας σε περίπτωση χρήσης κάμερας και μικροφώνου, η πιθανότητα δημιουργίας προβλήματος στις πλατφόρμες, στο δίκτυο και στις εφαρμογές κατά τη διάρκεια της εξέτασης, και ακόμα και το ψυχοσωματικό άγχος στις εξ αποστάσεως εξετάσεις (όσο δύσκολο και αν φαίνεται να συμβεί, αφού συμβαίνει δια ζώσης, ας σκεφτούμε τι μπορεί να συμβεί σε κάτι νέο όπως εξ αποστάσεως). Επιπλέον, είναι δύσκολο να βρεθεί μια κοινή λύση στα τμήματα, μεταξύ των καθηγητών, λόγω των διαφορών των μαθημάτων, αλλά και λόγω της αργοπορίας να αποφασιστεί κεντρικά, ότι τελικά υπεύθυνοι θα είναι πλέον οι καθηγητές.

Όσον αφορά τη δια ζώσης εξέταση, οι υγειονομικοί κίνδυνοι την καθιστούν σχεδόν απαγορευτική. Βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις όπου με οργάνωση μπορεί να γίνει, όμως μην ξεχνάμε πανεπιστημιακά κτίρια που δεν επιτρέπουν να γίνει, αν για παράδειγμα οι αίθουσες δεν αερίζονται και δεν καθαρίζονται σωστά. Υπάρχουν μαθήματα που δύσκολα εξετάζονται από απόσταση, θα πουν κάποιοι καθηγητές και φοιτητές και θα έχουν δίκιο. Άρα τελικά η απουσία κεντρικής απόφασης για τις ακαδημαϊκές εξετάσεις είναι πρόβλημα;

Οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι δυστυχώς είναι. Η αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων και η ελεύθερη βούληση του καθηγητή, δεν επιτρέπεται να τη θυμάται το κράτος ξαφνικά, στο πιο κρίσιμο σημείο της κρίσης. Χρειάζεται διάλογος με τους φοιτητές και τους καθηγητές, κεντρικό σχέδιο οργάνωσης που να ανταποκρίνεται όμως στο κάθε τμήμα, χώρο, μάθημα, καθηγητή και φοιτητή, και προστασία όλων από τον υγειονομικό κίνδυνο. Υπεύθυνο είναι το κράτος.

Ένας συνδυασμός των μεθόδων ίσως είναι αναγκαίος, αλλά τα τμήματα και οι καθηγητές χρειάζονται τη βοήθεια του κράτους, και φυσικά όχι με καθολικές και αυστηρές αποφάσεις «από τα πάνω». Και μην ξεχνάμε ότι η λύση μόνο των εξ αποστάσεως εξετάσεων και μαθημάτων που προτείνεται δυναμικά για την ώρα, δε σημαίνει ότι το κράτος πρέπει να υιοθετήσει αυτή την τακτική από εδώ και πέρα, με πρόφαση την πανδημία, αλλά οφείλει να πάρει τα κατάλληλα μέτρα πριν να είναι αργά για το μέλλον.

Γιώργος Λαμπρόπουλος, Φοιτητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας

Πηγή εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE+%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B9%CE%B1&sxsrf=ALeKk01FHf375UjWAXrjyZ72YU5ePk20hw:1590140682292&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjP2YrUl8fpAhWSCWMBHTlMDFQQ_AUoAnoECAwQBA&biw=1094&bih=472#imgrc=m6J_phMYB5bxiM

(Visited 156 times, 1 visits today)

Κλείσιμο