Written by 6:17 μμ Επικαιροτητα

Περί εθνικής ασφάλειας και εθνικής γελιοποίησης | Νίκος Τσιούτας

Οι παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων δεν είναι φυσικά απλό πταίσμα, αλλά διαβάλλει τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Στις αρχές του προηγούμενου μήνα ξέσπασε στην Ελλάδα το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης. Ο πρωθυπουργός της χώρας, ο οποίος είναι παράλληλα και πολιτικός προϊστάμενος της εθνικής υπηρεσίας πληροφοριών (ΕΥΠ), πιάστηκε να παρακολουθεί τηλεφωνικά τον πρόεδρο της τρίτης πολιτικής παράταξης της χώρας. Πιάστηκε επίσης να παρακολουθεί και έναν δημοσιογράφο ο οποίος, την εποχή εκείνη, ερευνούσε οικονομικά σκάνδαλα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η κυβέρνηση χρησιμοποίησε παρακρατικές μεθόδους προκειμένου να πετύχει τους στόχους της, θυμίζουμε για παράδειγμα τα αλλεπάλληλα Pushbacks τα οποία έχουν τεκμηριωθεί από φορείς της ΕΕ και από διεθνή δημοσιογραφικά πρακτορεία, αλλά και τις άηθες και πρωτόγνωρες λεκτικές επιθέσεις σε όσους δημοσιογράφους δεν ήταν αρεστοί. Αυτές οι πρωτοφανείς για τη μεταπολίτευση μεθοδεύσεις, αν και παρουσιαζόταν από τον εγχώριο συστημικό τύπο ως «επιτελική πολιτική», ήταν δεδομένο πως κάποια στιγμή θα προκαλούσαν το δημοκρατικό αίσθημα και θα έφερναν την κυβέρνηση ενώπιον των ευθυνών της.

Βέβαια, η ακροδεξιά πολιτική δε γνωρίζει ευθύνες, για αυτό και ο σημερινός παγκόσμιος ευτελισμός από τον διεθνή τύπο εκλαμβάνεται από τους κυβερνώντες ως κομμουνιστικός δάκτυλος. Η αντιστροφή της πραγματικότητας είναι χαρακτηριστικό των αυταρχικών καθεστώτων. Η κυβέρνηση, ενώ δέχεται απανωτά χτυπήματα από δημοσιογραφικούς κολοσσούς ανά τον κόσμο για το ζήτημα των παρακολουθήσεων, προσπαθεί μέσω του εγχώριου τύπου να παρουσιάσει αυτή την αδιανόητη συνταγματική εκτροπή ως ένα πταίσμα κάποιου κακού υπαλλήλου. Και φυσικά δε μένει μόνο εκεί. Στα περισσότερα δημοσιεύματα του εξωτερικού η κυβερνητική αντίδραση είναι επιθετική, με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τα μέσα και τους δημοσιογράφους, κάτι που βέβαια εκθέτει ανεπανόρθωτα τη χώρα και κατακρεουργεί το όποιο κύρος της έχει απομείνει. Για παράδειγμα, όταν δημοσιογράφος από το αμερικανικό Politico αποκάλυψε τις πιέσεις που ασκούσε η κυβέρνηση στην ΕΕ προκειμένου η τελευταία να μην ασχολείται (!) με τις παρακολουθήσεις των Ελλήνων πολιτικών και δημοσιογράφων η ελληνική κυβέρνηση στοχοποίησε την ερευνήτρια αποδίδοντας της σχέσεις με την αντιπολίτευση, χαρακτηρίζοντας ανακριβή και παραπλανητικό το δημοσίευμα, κάτι που βέβαια διαψεύστηκε μέσα σε λίγες ώρες από το ίδιο το μέσο. Η κυβέρνηση ανέγνωσε αυτή τη διάψευση ως ανασκευή, επιχειρώντας μια ακόμα προσπάθεια αντιστροφής της πραγματικότητας, προκαλώντας έτσι την αυτογελιοποίησή της και βέβαια τη διεθνή κατακραυγή.

Οι παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων δεν είναι φυσικά απλό πταίσμα, αλλά διαβάλλει τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος. Στην ημεδαπή τα μέσα ενημέρωσης κάνουν ότι μπορούν για να αποτινάξουν τις ευθύνες των πολιτικών προσώπων που εμπλέκονται στο σκάνδαλο, όμως οι κυβερνώντες, μέσα από ένα μείγμα αυταρχισμού, ανοησίας και φόβου, γυρίζουν τη χώρα σε σκοτεινές περιόδους, σε εποχές που όποιος δε συμφωνούσε με το κυβερνητικό αφήγημα θεωρούταν εχθρός της πατρίδας και προδότης και που φυσικά παρακολουθούταν για λόγους.. εθνικής ασφάλειας.

Νικος Τσιουτας, Μεταπτυχιακος Φοιτητης Πολιτικης Φιλοσοφιας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=+%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BF%CF%81+%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF&tbm=isch&ved=2ahUKEwilntyT_IL6AhVIyKQKHf2JCjAQ2-cCegQIABAA&oq=+%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BF%CF%81+%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%BF&gs_lcp=CgNpbWcQAzoECCMQJzoECAAQGDoHCCMQ6gIQJzoICAAQsQMQgwE6CAgAEIAEELEDOgUIABCABDoLCAAQgAQQsQMQgwE6BAgAEAM6BggAEB4QBToGCAAQChAYUIMHWJVGYLRIaAFwAHgBgAG6A4gBxBKSAQgxMS43LjQtMZgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEKwAEB&sclient=img&ei=LLUYY6XYAciQkwX9k6qAAw&bih=625&biw=1366#imgrc=HPbXGAi0wMECmM&imgdii=v-eog5vffpbzLM

(Visited 24 times, 1 visits today)

Κλείσιμο