Written by 11:35 πμ Αρθρογραφία, Πάνος Πουρναράς

Παρελαύνει η ασέβεια | Πάνος Πουρναράς

Όταν δε μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι το ψήσιμο έξω από καταυλισμό προσφύγων είναι ασέβεια, τότε υπάρχει πρόβλημα. Όταν δε μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι αντίστοιχα το να τρως επιδεικτικά κρέας την Μεγάλη Παρασκευή, επειδή δεν ενστερνίζεσαι την Ορθοδοξία, είναι μία ανούσια πράξη, τότε υπάρχει πρόβλημα. Όταν δεν σέβεσαι την διαφορετικότητα του άλλου, υπάρχει πρόβλημα. Όταν δε συμφωνούμε ότι το να  εισχωρείς σε παρέλαση για να την διακωμωδήσεις, επειδή δε συμφωνείς με αυτή, είναι πράξη χωρίς λογική, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Και ναι, δεν πρέπει να έχουμε όλοι τον ίδιο τρόπο σκέψης, ούτε να έχουμε τα ίδια πιστεύω. Οφείλουμε, όμως, να τα σεβόμαστε. Κάθε άνθρωπος έχει την δική του πορεία. Την δική του αφετηρία και τον δικό του προορισμό. Σε αυτή την διαδρομή, λοιπόν, πολλοί άνθρωποι μπορεί να συναντηθούν, είτε για λίγο, είτε για πολύ. Μπορείς να συναντηθείς με πιο ισχυρούς από εσένα, αλλά και με λιγότερο ισχυρούς. Για τους δεύτερους,  το να τους δείξεις, με την συνάντηση σας, την οποιαδήποτε υπεροχή σου είναι ασέβεια. Είναι ασέβεια προς την διαδρομή του και προς τον εαυτό σου. Είναι ασέβεια να δείχνεις την δύναμή σου στον πιο αδύναμο. Είναι ασέβεια να κάνεις επίδειξη δίπλα του, για κάτι που έχεις και δεν έχει αυτός. Είναι ασέβεια να κάνεις κάτι επιδεικτικά μπροστά σε κάποιον που δε το ενστερνίζεται. Είναι ασέβεια να χρησιμοποιείς ανθρώπους για πολιτική αντιπαράθεση.

Και αν παρελαύνει η ασέβεια και δε μας πειράζει, τότε μπορούμε να δανειστούμε και τα λόγια του Μάνου Χατζηδάκι: ‘Όταν το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε’.

Πάνος Πουρναράς, Πολιτικός Αναλυτής – Δημοσιογράφος | Επικεφαλής LEP

(Visited 48 times, 1 visits today)

Κλείσιμο