Written by 6:13 μμ Αρθρογραφία, Γιώργος Λαμπρόπουλος, Επικαιροτητα

Οπισθοδρόμηση και Συντήρηση στον Χώρο της Παιδείας | Γιώργος Λαμπρόπουλος

Οι αρμόδιοι βλέπουν τον τομέα της φύλαξης των πανεπιστημίων ως ένα πεδίο στο οποίο θέση έχει η καταστολή.

Στο τέλος του πρώτου κύματος του ιού, σε ένα άρθρο μου είχα σημειώσει πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα, αφού κατάφερε (με όλα τα προβλήματά τού) να μείνει όρθιο στην περίοδο της καραντίνας, οφείλει να ακολουθήσει δρόμους προοδευτικούς και ανανεωτικούς, και όχι συντηρητικούς, για να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις της νέας εποχής και στις απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας. Τονίζω το «ελληνικής». Η σύγκριση που κάνουν οι επίσημοι με το εξωτερικό, δεν έχει καμία απολύτως αξία, διότι η κάθε χώρα και η κάθε κοινωνία έχουν τις ιδιαιτερότητές τους. Όταν πλέον όλα είναι φτιαγμένα σωστά για την εκάστοτε εκπαιδευτική εθνική κοινότητα, κοιτάζουμε τις συγκρίσεις. Τώρα δεν είναι αυτή η ώρα. Και ούτε χρειάζεται πάντα να πιστεύουμε πως είμαστε σε χειρότερη μοίρα από το εξωτερικό. Μετά όμως από μια δύσκολη χρονιά, από κάθε έννοια, το εκπαιδευτικό σύστημα ακολουθεί ένα μονοπάτι οπισθοδρόμησης.

Αρχικά, κάθε μέρα ενημερωνόμασταν πως θα ανοίξουν τα σχολεία, και κάθε μέρα η είδηση αυτή αναιρούταν. Δεν είναι κάτι αξιοπερίεργο, οι αρμόδιοι έχουν δείξει σε όλους τους τομείς πως δεν έχουν πρόγραμμα. Τελικά άνοιξαν τα δημοτικά, τα νηπιαγωγεία και τα ειδικά σχολεία. Δεν συμφώνησαν όλοι οι ειδικοί με το άνοιγμα, και κυρίως με την ημερομηνία έναρξης των μαθημάτων, όμως η πολιτική ηγεσία τους αγνόησε (κάτι που επίσης είχα προβλέψει σε άρθρο μου, όχι επειδή είμαι έξυπνος-όλοι το γνώριζαν κρίνοντας και από άλλους τομείς της κοινωνίας και των αντιρρήσεων των επιδημιολόγων). Τώρα αποφασίστηκε πως η ύλη της Γ Λυκείου θα μειωθεί, κάτι το οποίο είναι πολύ σωστό και αναγκαίο. Το ποιες βαθμίδες της εκπαίδευσης θα ανοίξουν, ακόμα δεν είναι γνωστό, διότι πάλι οι πολιτικοί δεν τα βρίσκουν με τους γιατρούς,
δηλαδή δεν ακούν τις ορθές προειδοποιήσεις και υποδείξεις τους. Μπορεί βέβαια να λειτουργήσει η τηλεκπαίδευση. Για να λειτουργήσει όμως, σημαίνει πως τουλάχιστον για τις τάξεις που άνοιξαν όλα κυλούν ομαλά. Το αντίθετο συμβαίνει όμως. Ήδη πολλά σχολεία έχουν κλείσει, τάξεις δεν μπορούν να αερίζονται και ζητούν από τους μαθητές να φέρουν μαζί κουβέρτες ή να κάνουν μάθημα στο προαύλιο, και ακόμα και σοφάδες πέφτουν, ενώ δεν υπάρχουν και καθαρίστριες. Θα μπορούσαν και θα έπρεπε, να έχουν αξιοποιηθεί δημόσιοι χώροι εκτός σχολείων και να έχουν προετοιμαστεί τα σχολικά κτίρια για να τηρούν τα μέτρα κατά της μετάδοσης του ιού. Ακόμα και στο πεδίο των εμβολίων των καθηγητών, δεν έχει γίνει κάτι γνωστό, τουλάχιστον όχι μαζικά. Και εδώ εξάλλου δεν υπάρχει σχέδιο…

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1&tbm=isch&hl=el&chips=q:%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%83+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1,online_chips:%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%83,online_chips:%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%83&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&sa=X&ved=2ahUKEwjF35e6q6PuAhVG0OAKHXscAU0Q4lYoAXoECAEQHA&biw=1903&bih=969#imgrc=PuUM5AsDTtJ20M

Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα δεν βρίσκονται δυστυχώς σε καλύτερη κατάσταση. Οι εξετάσεις θα γίνουν εξ αποστάσεως, αλλά ακόμα δεν έχουν λυθεί τα προβλήματα ανισότητας πρόσβασης. Δεν είναι φυσικά εύκολο, ξαφνικά όλες και όλοι να έχουν πρόσβαση (όχι απίθανο), αλλά θα μπορούσαν όσοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα να δώσουν εξετάσεις στα ιδρύματα με μέτρα, με ειδικό πρόγραμμα και έλεγχο για ισοτιμία με όσους δίνουν εξ αποστάσεως. Όμως μαζί με το πρόβλημα πρόσβασης υπάρχει και το πρόβλημα των συγγραμμάτων, που ακόμα δεν έχουν φτάσει όλα στον προορισμό τους. Νομίζω αυτό δεν είχε συμβεί σε τόσο έντονο βαθμό, ούτε την
περασμένη άνοιξη. Βέβαια, οι ταχυμεταφορές αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Και αυτές όμως οι εταιρείες όφειλαν να είχαν προετοιμαστεί, και ειδικά το Υπουργείο να δώσει εντολή τα συγγράμματα να προηγούνται ή να έχει τους δικούς του ανθρώπους για τις μεταφορές ή ακόμα και κάποια σημεία διανομής.

Το σημαντικότερο όμως θέμα που σχεδόν μονοπωλεί την τελευταία περίοδο είναι αυτό της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Δεν θέλω να ξαναπώ πως είναι ένα απλό θέμα, το οποίο έγινε περίπλοκο από το ίδιο το Υπουργείο, το οποίο μόνο του και με αποκλειστικά δική του ευθύνη δημιούργησε ένταση – η οποία κλιμακώνεται. Το γεγονός της κοινής συνέντευξης Τύπου των αρμόδιων του Υπουργείου Παιδείας και Προστασίας του Πολίτη, αποτελεί πρόκληση από μόνο του, αλλά και βοηθάει στο να συνειδητοποιήσουμε κάτι και επίσημα, χωρίς πλέον να υπάρχει ενδεχόμενο παρερμηνείας. Οι αρμόδιοι βλέπουν τον τομέα της φύλαξης των πανεπιστημίων ως ένα πεδίο στο οποίο θέση έχει η καταστολή. Έτσι και αλλιώς η αστυνομική φύλαξη είναι από μόνη της τουλάχιστον περίεργη και καχύποπτη ως επιλογή και απόφαση, τώρα όμως και επίσημα οι αρμόδιοι δείχνουν τις προθέσεις τους και τι πιστεύουν για τα πανεπιστήμια. Τα βλέπουν ως χώρους με αντίθετη ιδεολογία από τη δική τους, επικίνδυνους, γεμάτους κακοποιούς και επαναστάτες, που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια της κοινωνίας, αλλά κυρίως το πολιτικό σύστημα, όπως έχει διαμορφωθεί τον τελευταίο χρόνο. Το άσυλο, η Αριστερά (αν ξέρουν τι σημαίνει οι αρμόδιοι), οι κοινωνικές επιστήμες και τα φοιτητικά αιτήματα αποτελούν λέξεις taboo. Και μαζί με όλα αυτά έγινε και η παρουσίαση της στολής των αστυνομικών, γιατί δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο, πρέπει τώρα να γίνουν όλα.

Επιπλέον, στο νέο σχέδιο για την παιδεία στην χώρα μας, υπάρχουν αναφορές στα εξής: αξιολόγηση καθηγητών, πειθαρχικό για τους ανυπάκουους φοιτητές, τιμωρίες, και για κάποιο λόγο η πανεπιστημιακή αστυνομία θα φέρει κλομπ. Αφού αν συμβεί κάτι θα ενημερώνεται η ΕΛΑΣ, ποιος ο λόγος του κλομπ; Τα υπόλοιπα, απλά μας πηγαίνουν πίσω χρονικά, σε άλλες εποχές. Η εκπαιδευτική και πανεπιστημιακή κοινότητα διαφωνεί, όμως οι αρμόδιοι δεν συζητούν μαζί της. Υπήρχαν παραινέσεις των γιατρών για την πανδημία, αλλά δεν έπιασαν τόπο. Τώρα ούτε και των καθηγητών πιάνουν τόπο. Η ΟΛΜΕ ζήτησε ξανά να μιλήσει με την ηγεσία του Υπουργείου…

Η λογική της περιθωριοποίησης των αντίθετων με την πολιτική ηγεσία φωνών από τον
δημόσιο λόγο, η στοχοποίηση και δαιμονοποίηση σχεδόν, από την πλευρά των κυρίαρχων ΜΜΕ δεν αποτελεί έκπληξη. Όπως και η απουσία κάλυψης των γεγονότων που ανέφερα στο άρθρο αυτό. Προκαλεί μόνο θλίψη, και ανησυχία για το μέλλον της παιδείας στην χώρα, αλλά και ολόκληρης της χώρας μαζί. Η διαδήλωση της Πέμπτης πνίγηκε στα χημικά. Και αυτή. Αν θυμάστε στις αρχές του φθινοπώρου, μια διαδήλωση μπροστά από το Υπουργείο Παιδείας σταμάτησε λόγω κάποιων που αποφάσισαν να την εργαλειοποιήσουν. Εκδιώχθηκαν. Μαζί τους και οι υπόλοιποι, και ακόμα δεν μάθαμε το γιατί.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%83&tbm=isch&ved=2ahUKEwjOvZykraPuAhVL3hoKHSSYAsgQ2-cCegQIABAA&oq=%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF&gs_lcp=CgNpbWcQARgAMgQIIxAnMgQIIxAnMgIIADICCAAyAggAMgIIADICCAAyAggAMgIIADICCAA6BwgjEOoCECc6CAgAELEDEIMBOgUIABCxA1De0AJY5OwCYJz4AmgBcAB4A4ABjAGIAdcWkgEEMC4yNJgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEKwAEB&sclient=img&ei=OWEEYI69HMu8a6SwisAM&bih=912&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=Nr0blX6Mk0HB5M

Καταλήγω λοιπόν στο ότι οι πρακτικές που βλέπουμε να ξεκινούν για την παιδεία στην χώρα μας, μόνο καλές δεν είναι. Ακόμα και αν κάποιος συμφωνεί με την ιδεολογία (λίγο ή πολύ) δεν ανέχεται να βλέπει όλα να γίνονται χωρίς διαβούλευση, οι αντιρρησίες να λείπουν από την δημόσια κουβέντα ή να στοχοποιούνται ευθαρσώς ή ακόμα χειρότερα να υπάρχει και καταστολή. Σκεφτείτε πως κάποια φροντιστήρια ζήτησαν να ανοίξουν διότι έχουν λίγα παιδιά και μπορούν να τηρήσουν τα μέτρα, αλλά οι προτάσεις τους απλά ήταν σαν να μην έγιναν ποτέ. Πριν κλείσω να προσθέσω πως το ζήτημα της μισθοδοσίας των αστυνομικών των πανεπιστημίων, από όσο κατάλαβα λύθηκε: η πληρωμή δεν θα γίνεται από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, αλλά πολλά ακούγονται ακόμα. Δεν θέλω όμως να σχολιάζω γεγονότα για τα οποία δεν έχω σωστή πληροφόρηση, αρά αν υπήρξε παρερμηνεία από μέρους μου σε προηγούμενα άρθρα,
αυτή σταματά εδώ.

Γιώργος Λαμπρόπουλος, Κοινωνικός Ανθρωπολόγος- Μεταπτυχιακός Φοιτητής Κοινωνικής και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF+%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%83&tbm=isch&ved=2ahUKEwjOvZykraPuAhVL3hoKHSSYAsgQ2-cCegQIABAA&oq=%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF&gs_lcp=CgNpbWcQARgAMgQIIxAnMgQIIxAnMgIIADICCAAyAggAMgIIADICCAAyAggAMgIIADICCAA6BwgjEOoCECc6CAgAELEDEIMBOgUIABCxA1De0AJY5OwCYJz4AmgBcAB4A4ABjAGIAdcWkgEEMC4yNJgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEKwAEB&sclient=img&ei=OWEEYI69HMu8a6SwisAM&bih=912&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=uwUEC5s9XgB7MM

(Visited 62 times, 1 visits today)

Κλείσιμο