Written by 6:03 μμ Αρθρογραφία, Επικαιροτητα, Εύη Κλειτσίκα

Οι Ταχυδακτυλουργοί της WEBEX| Εύη Κλειτσίκα

Η νέα πραγματικότητα γεννιέται και θρέφεται μπροστά στα μάτια μας από εμάς τους ίδιους και δεν λογίζεται εν έτει 2020 να μην παρέχονται από το κράτος οι κατάλληλες δομές και οι κατάλληλες προοπτικές που θα στηρίξουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Οι έκρυθμες αλλαγές τον τελευταίο χρόνο σε παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό επίπεδο αποτελούν αβίαστα τη νέα πραγματικότητα. Αλλαγές επιτεύχθηκαν σε πολλούς τομείς άλλοτε με θετικό πρόσημο και άλλοτε με αργοκίνητους ως μηδαμινούς ρυθμούς ανάπτυξης. Και για του λόγου το αληθές πηγή της προβληματικής μου αποτελεί γι’ άλλη μια φορά ο πολλά υποσχόμενος κλάδος της Εκπαίδευσης. Από το πρώτο lockdown έχουν γραφτεί διθύραμβοι για τη φοβερή και αποτελεσματική συγχρονισμένη εκπαίδευση των παιδιών, όπου το σύστημα ανταποκρίθηκε άμεσα στις μέχρι πρότινος ανύπαρκτες(!) ή έστω εξελισσόμενες τεχνολογίες, οι οποίες έκαναν το ντεμπούτο τους με την έκρηξη της πανδημίας.

Και ας αρχίσει λοιπόν η παρωδία με αφορμή την θέαση ενός διαδικτυακού μαθήματος παιδιών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που μόνο έλειψε να πάρουμε ποπκόρν και να παρακολουθήσουμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας μία ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστές τους δασκάλους και μαθητές, οι πρώτοι να πασχίζουν να ανταποκριθούν σ’ ένα σύστημα, το οποίο δεν έχουν λάβει καμία επιμόρφωση και οι δεύτεροι να θεωρείται δεδομένο ότι από εκεί που συλλάβιζαν το αλφάβητο, πλέον εκκολάπτονται σε high tech ninjas και είναι σε θέση να χειρίζονται άψογα ένα σύστημα, που μέχρι να παραστεί η ανάγκη βρισκόταν στα σπάργανα της ωρίμανσης.

Πηγή Εικονάς: https://www.google.com/search?q=%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7+webex&tbm=isch&ved=2ahUKEwjX–Lmka3tAhXE1qQKHdUBAlYQ2-cCegQIABAA&oq=%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7+webex&gs_lcp=CgNpbWcQAzICCABQ3YoBWKmbAWDXoQFoAHAAeACAAekBiAH2BpIBBTAuNS4xmAEAoAEBqgELZ3dzLXdpei1pbWfAAQE&sclient=img&ei=t2bGX5fEK8StkwXVg4iwBQ&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=d1uuUX72IU2HsM

Η Ελλάδα ως ένα σύγχρονο Φιλελεύθερο Κράτος δικαίου σέβεται και έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο και τα δικαιώματά του. Η παιδεία αποτελεί ένα Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και η προστασία και η εξέλιξη της, την καθιστά σε προτεραιότητα. Η εκτελεστική εξουσία, λοιπόν, οφείλει να ενεργοποιεί τους διοικητικούς μηχανισμούς της, κάθε φορά που οι καταστάσεις το απαιτούν. Η πολυεπίπεδη οικονομική κρίση και η πολιτική των μνημονίων άφησαν την Ελλάδα και δη το ελληνικό σύστημα φτωχό και βραδυκίνητο σε σχέση με τα αντίστοιχα συστήματα των εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συμμετρική διαταραχή από την επέλαση του covid-19 επηρέασε την Ευρωπαϊκή πολιτική, αλλά αυτό που παρατηρήθηκε στην Ελλάδα ήταν η ξαφνική στροφή στη δημιουργία ευρωπαϊκών προτύπων σε πολλούς τομείς, οι οποίοι φυσικά και δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην πραγματικότητα, γιατί το στερέωμα τους ήταν ήδη ασταθές από τα χρόνια της κρίσης.

Ήδη τα προηγούμενα χρόνια το Δημόσιο κινούνταν σε αέρα διοικητικής μεταρρύθμισης και έκρηξης των μηχανισμών της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, αλλά αυτό δεν χαρακτηρίζει τους ανεξάρτητους φορείς ή έστω το σύνολο του κρατικού μηχανισμού. Σε αυτή τη λογική της υποανάπτυκτης βάσης, πώς θα πατήσει ένας εκπαιδευτικός  και θα στηρίξει τις νέες επιταγές της εκπαίδευσης, χρησιμοποιώντας νέα εργαλεία και τεχνικές που μέχρι χθες δεν ήταν προαπαιτούμενο της εργασίας του;  Μία μερίδα εκπαιδευτικών που ενδιαφέρεται ουσιαστικά για την πρόοδο των παιδιών, θα ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες και φυσικά θα εκπαιδευτεί εκ νέου αλλά όχι με δημόσια πρόνοια, αλλά με ιδιωτική πρωτοβουλία. Οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί όμως, ακολουθούν την πάγια τακτική του ελληνικού δημοσίου, που συνεπάγεται ότι, αν κάτι δεν είναι ανήκει στην σφαίρα των προκαθορισμένων αρμοδιοτήτων, δεν επηρεάζει ή στη χειρότερη περίπτωση, δεν αποτελεί μέρος των διδακτικών καθηκόντων.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7+webex&tbm=isch&ved=2ahUKEwjX–Lmka3tAhXE1qQKHdUBAlYQ2-cCegQIABAA&oq=%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7+webex&gs_lcp=CgNpbWcQAzICCABQ3YoBWKmbAWDXoQFoAHAAeACAAekBiAH2BpIBBTAuNS4xmAEAoAEBqgELZ3dzLXdpei1pbWfAAQE&sclient=img&ei=t2bGX5fEK8StkwXVg4iwBQ&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=m6tjZhn8cDGQAM

Και φυσικά αφού τελεσφόρησε η τηλεκπαίδευση με την πλατφόρμα της webex, όπου χρειάστηκαν γερές δόσεις υπομονής για να στηρίξει την ταυτόχρονη διδασκαλία στις εκπαιδευτικές βαθμίδες, η έλλειψη επιμόρφωσης για τη χρήση της τόσο σε εκπαιδευτικούς, όσο και σε μαθητές πρέπει επιτέλους να ξεπεραστεί και να υπάρξει συγκροτημένη επιμέλεια, που θα έχει διάρκεια. Καιρός οι θεωρίες να γίνουν πράξη, τα λόγια να γίνουν έργα. Η νέα πραγματικότητα γεννιέται και θρέφεται μπροστά στα μάτια μας από εμάς τους ίδιους και δεν λογίζεται εν έτει 2020 να μην παρέχονται από το κράτος οι κατάλληλες δομές και οι κατάλληλες προοπτικές που θα στηρίξουν το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ας ελπίσουμε ότι οι ταχυδακτυλουργοί του WEBEX θα κάνουν και πάλι τα μαγικά τους και θα δημιουργήσουν εκ νέου τις βάσεις για το δικό τους μέλλον .

Εύη Κλειτσίκα, Φιλόλογος

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=+webex&tbm=isch&ved=2ahUKEwiV9qbxka3tAhVNP-wKHZkVDIYQ2-cCegQIABAA&oq=+webex&gs_lcp=CgNpbWcQAzIFCAAQsQMyBAgAEEMyBAgAEEMyAggAMgQIABBDMgIIADICCAAyBAgAEEMyBAgAEEMyAggAOgYIABAHEB5QzvkUWKuAFWCFgxVoAHAAeACAAZkBiAHJBpIBAzAuNpgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nwAEB&sclient=img&ei=zWbGX9XbMM3-sAeZq7CwCA&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=KRuQAMQCABp8AM&imgdii=e_JhPFeBvzzzcM

(Visited 95 times, 1 visits today)

Κλείσιμο