Written by 11:29 πμ Αρθρογραφία, Επικαιροτητα, Θανάσης Σκούφιας

Ο πιο καλός ο μαθητής| Θανάσης Σκούφιας

Μήπως όμως τελικά ευνοούν και την ίδια την κυβέρνηση οι μαθητικές καταλήψεις; Πως; Μα γλιτώνοντας φυσικά το «βάρος» της πολιτικής απόφασης για το αναπόφευκτο κλείσιμο και άλλων σχολείων, κατόπιν εντοπισμού νέων κρουσμάτων. Και όλα αυτά ακριβώς γιατί δεν είναι επαρκή τα μέτρα για το περιορισμό του ιού εντός των σχολικών συγκροτημάτων.

Η σχολική χρονιά ξεκίνησε με καταλήψεις οι οποίες αναντίρρητα και είναι παράνομες. Είναι ευρέως γνωστό ότι η κατάληψη δημοσίου χώρου ή και κτηρίου, βάσει νόμου, απαγορεύεται. Το νομικό πλαίσιο είναι σαφές και για αυτόν ακριβώς το λόγο άλλωστε η συζήτηση στο δημόσιο λόγο δεν θα έπρεπε να περιστρέφεται γύρω από αυτό. Αντιθέτως, αυτό το οποίο θα έπρεπε να απασχολεί  πρωτίστως είναι το πως και γιατί οι μαθητές οδηγήθηκαν σε αυτή την… παρανομία! Τους λόγους πλέον τους γνωρίζει καλά η κοινωνία στο σύνολο της.

Η πολιτική διάσταση των καταλήψεων σαφώς και υπερβαίνει τη νομική τους υπόσταση. Παρατηρώντας όσους σπεύδουν να καταδικάσουν την κατάληψη ως τακτική, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για τους υπερασπιστές του δόγματος «νόμος και τάξη». Επιδιώκουν να προβάλουν το γεγονός εις βάρος της ουσίας. Οι πολέμιοι των καταλήψεων δηλαδή αναλώνουν το περισσότερο χρόνο τους μιλώντας για το πόσο μεγάλο λουκέτο τοποθετήθηκε στην είσοδο του σχολικού κτηρίου, εκφράζοντας  παράλληλα και την άποψη τους πως έτσι εκτρέφονται νέοι «μπαχαλάκηδες». Οι πιο μετριοπαθείς όμως αναγνωρίζουν τα λογικά αιτήματα των μαθητών, τονίζοντας όμως ότι όλα αυτά τα προβλήματα πρέπει να επιλυθούν με ανοιχτά τα σχολεία.

Οι μαθητές μέσω των καταλήψεων και των μαζικών διαδηλώσεων, και ενώ καταγράφεται συνεχής έξαρση του ιού, δε ζητούν τίποτα περισσότερο από  το αυτονόητο. Την λήψη μέτρων που θα τους επιτρέψουν να βρεθούν ξανά εντός των τάξεων τους με ασφάλεια. Μέτρων που δε θα θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τόσο των ίδιων, όσο και των οικογενειών τους. Τα σχολεία στην πραγματικότητα αναγκάζεται και τα κλείνει το υπουργείο Παιδείας λόγω του εντοπισμού κρουσμάτων. Και αυτό βέβαια οφείλεται στα ελλιπή μέτρα, παρά τις όποιες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για το ασφαλές τους άνοιγμα τον Σεπτέμβριο. Α, ξέχασα.  Εστάλησαν παγούρια (μιας και οι μαθητές πίνανε νερό όλοι από τον ίδιο βούρκο) αλλά και μάσκες (σε μέγεθος XL βέβαια, αλλά δεν πειράζει.. η χειρονομία μετράει).

Μια σημαντική παράμετρος που επιβεβαιώνει το πολιτικό υπόστρωμα των καταλήψεων είναι η νομιμοποίηση της οποίας τυγχάνουν ή όχι. Κατά πόσο δηλαδή η ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η κατάληψη, αν και παράνομη ως τακτική, είναι ένα εργαλείο με το οποίο ασκείται πίεση στη κυβερνητική πολιτική. Μήπως όμως τελικά ευνοούν και την ίδια την κυβέρνηση οι μαθητικές καταλήψεις; Πως; Μα γλιτώνοντας φυσικά το «βάρος» της πολιτικής απόφασης για το αναπόφευκτο κλείσιμο και άλλων σχολείων, κατόπιν εντοπισμού νέων κρουσμάτων. Και όλα αυτά ακριβώς γιατί δεν είναι επαρκή τα μέτρα για το περιορισμό του ιού εντός των σχολικών συγκροτημάτων.

Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα προστέθηκε και η σύλληψη οχτώ μαθητών στις 15-10-20 που κρατήθηκαν τέσσερις ημέρες στη ΓΑΔΑ κατηγορούμενοι για κακουργήματα,  επιβεβαιώνοντας την προσπάθεια εκφοβισμού έτσι του μαθητικού κινήματος. Μάλιστα, αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι μετά την απολογία τους στον ανακριτή την ίδια μέρα που η εισαγγελέας στη δίκη της ΧΑ πρότεινε την αναστολή των ποινών για τους καταδικασμένους της εγκληματικής οργάνωσης, πλην του εκτελεστή Ρουπακιά. Παραλίγο δηλαδή να βλέπαμε δεκατετράχρονους μαθητές με χειροπέδες να επιστρέφουν στο κρατητήριο, τη στιγμή που προκρίνονταν η αναστολή των ποινών μιας αποδεδειγμένα εγκληματικής οργάνωσης!

Το να ζητάει η κυβέρνηση από τους μαθητές να παραμένουν αμέτοχοι από τα προβλήματα της κοινωνίας, και πολύ περισσότερο από τα προβλήματα που οι ίδιοι αντιμετωπίζουν εντός της μαθητικής τους κοινότητας, είναι σαν να ζητάει από τους γιατρούς και νοσηλευτές να σταματήσουν να ζητάνε την ενίσχυση του ΕΣΥ, στη διάρκεια μάλιστα και μιας πανδημίας. Είναι επίσης βαθιά υποκριτικό να συνίσταται στους μαθητές του λυκείου να διατηρούν μια «απολιτίκ» στάση σε ζητήματα που άπτονται της καθημερινότητας τους τη στιγμή που έχουν δικαίωμα ψήφου στα 17. Ο μάχιμος, βασισμένος βέβαια σε επιχειρήματα, συνδικαλισμός που μπορεί να οικοδομείται στο πλαίσιο των μαθητικών συνελεύσεων, η διαμόρφωση πολιτικής συνείδησης των μαθητών και η ενασχόληση τους με τα κοινωνικά προβλήματα ως θετική πρέπει να εκλαμβάνεται. Δηλαδή θα ήταν προτιμότερο οι σημερινοί μαθητές, οι οποίοι είναι οι πολίτες του «αύριο» να παραμένουν αποστασιοποιημένοι και παγερά αδιάφοροι για τη κοινωνία μας;

Αυτό που προφανώς ενοχλεί δεν είναι ούτε το λουκέτο στα σχολεία, ούτε το ότι χάνονται οι ώρες διδασκαλίας. Αυτό που ενοχλεί κατά βάθος τους… «υπερασπιστές της νομιμότητας» είναι ότι οι μαθητές δεν είναι άβουλα όντα. Αντιθέτως, διατρανώνουν την άποψη τους για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα, διεκδικούν, διαδηλώνουν και συγκρούονται με ότι τους αφήνει εκτεθειμένους στην πανδημία. Και αυτό δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά φανερώνει την ώριμη αντίληψη των μαθητών όσον αφορά την κρατική διαχείριση για τη λειτουργία των σχολείων. Και όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει τη πολιτική ευθύνη για την βίαιη καταστολή απέναντι σε ανήλικους μαθητές.

Θανάσης Σκούφιας, Φοιτητής Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CF%83%CE%B5+%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1-+%CE%BC%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%82&tbm=isch&ved=2ahUKEwj0wbzc_cfsAhUI7xoKHR_pDgsQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82+%CF%83%CE%B5+%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1-+%CE%BC%CE%AC%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%82&gs_lcp=CgNpbWcQAzoCCAA6BAgAEB46BggAEAgQHlDR3ARYpKMFYJqkBWgAcAB4BIABxAGIAccukgEEMC40NZgBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEAwAEB&sclient=img&ei=q12RX7TAMojea5_Su1g&bih=969&biw=1920&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919#imgrc=VSEiw5qtySklZM

(Visited 52 times, 1 visits today)

Κλείσιμο