Written by 5:27 μμ Αναστασία Καταράκη, Αρθρογραφία, Επικαιροτητα

«Μη κυνηγάτε μάγισσες. Κυνηγήστε τους βιαστές»| Αναστασία Καταράκη

Κάθε φορά που μια γυναίκα σκύβει το κεφάλι και δέχεται κακοποίηση, κάθε φορά που η γειτόνισσα ακούει, ξέρει αλλά δεν μιλάει, γιατί δεν είναι δικιά της υπόθεση, θα πηγαίνουμε ένα βήμα πίσω και όχι ένα βήμα μπροστά. Η βία είναι υπόθεση όλων μας.

Καθώς βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα, προς τιμήν της ανθρωπιάς μας, φαίνεται ότι η γυναίκα σε ένα οποιοδήποτε κοινωνικό σύνολο του πλανήτη, έχει τη θέση που της αξίζει. Όμως δεν υφίσταται το ίδιο σε κάθε κοινωνία. Ειδικότερα, ενώ στην Ευρώπη παρατηρείται σημαντικό ποσοστό του γυναικείου εργατικού δυναμικού να αναδεικνύεται σε θέσεις ισχύος, δηλαδή να γίνονται επιστήμονες, πολιτικοί ακόμη και να στρατολογούνται, στην πραγματικότητα, η γυναικεία τιμή και αξιοπρέπεια δεν είναι πλήρως αποκατεστημένη, σε διάφορες κοινωνίες πατριαρχικά δομημένες, ευρωπαϊκές και μη.

Σε έρευνα που πραγματοποίησε o M.K.O Gender Links, το 40% των γυναικών στη Νότια Αφρική έχουν βιαστεί τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Από τους δράστες μόνο το 8,6% τιμωρήθηκαν με φυλάκιση. Ενώ στη Σομαλία το 98% των γυναικών υπόκεινται σε κλειτοριδεκτομή, όπως αναφέρει η UNISEF.

Στη Νότια Αφρική το να είναι μια γυναίκα ομοφυλόφιλη, είναι ένας εφιάλτης. Γιατί όχι μόνο αυτή η συγκεκριμένη κατηγορία γυναικών δεν έχει ίσα δικαιώματα με τους υπόλοιπους, αλλά αρκετές από αυτές βιάζονται. Ο βιασμός μίας ομοφυλόφιλης γυναίκας καλείται corrective rape (διορθωτικός βιασμός). Στην εφημερίδα The Guardian αναφέρεται η ιστορία της Lungile Dladla, μίας ομοφυλόφιλης Αφρικανής, η οποία μια μέρα ενώ βρισκόταν με μια φίλη της, ένας άγνωστος άντρας τις πλησίασε και με την απειλή ενός όπλου τις βίασε, λέγοντας: “ Today I will rid you of this gayness” («σήμερα θα σας απαλλάξω από την ομοφυλοφιλία σας»).  Μετά από ένα χρόνο ο ένοχος για τον βιασμό συνελήφθη με κατηγορίες για δεκαεφτά βιασμούς. Η Dladla αργότερα διαγνώστηκε με HIV και νοσηλεύτηκε για δύο μήνες με προχωρημένη πνευμονία. Η ίδια καταγγέλλει, ότι οι αρχές εθελοτυφλούν και δεν κάνουν επαρκή έρευνα. Οργάνωσε μία πορεία διαμαρτυρίας, παρακινούμενη από την δική της εμπειρία, με τίτλο «Δεν είμαι το θύμα, είμαι η νικήτρια». Ωστόσο αναφέρει χαρακτηριστικά “One thing I still need to overcome, is the fact that whenever I take my medication, I am reminded of what the bastard did to me. However my inner self is strong, I am going to beat this. HIV is not my life, I’m not going to let it get to me. I am not a victim but a victor”. («Ένα πράγμα δεν μπορώ να ξεπεράσω ακόμη, ότι κάθε φορά που παίρνω την αγωγή μου, θυμάμαι τι έκανε αυτός ο άνανδρος σε εμένα. Όμως μέσα μου είμαι δυνατή, δε θα το αφήσω να με γονατίσει. H HIV δεν είναι η ζωή μου. Δεν είμαι το θύμα, είμαι η νικήτρια».)

Η Lungile Dladla μετά το τρομακτική εμπειρία της

Από πότε λοιπόν μία σύγχρονη κοινωνία κάνει τα στραβά μάτια στους βιασμούς γυναικών; Από πότε είναι δόκιμος ο όρος «διορθωτικός βιασμός»; Αντί να τιμωρούμε τον βιασμό του δίνουμε «σωφρονιστικό» χαρακτήρα! Στην Ελλάδα βιάζονται πάνω από 4.000 γυναίκες κάθε χρόνο (σε αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι απόπειρες βιασμού), ελάχιστες καταγγέλλονται. Είμαστε μία χώρα με μικρό ποσοστό, σχετικά με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Όμως δεν πρέπει να καθησυχαζόμαστε ή να είμαστε περήφανοι για αυτό. Διότι το 35% των Ελλήνων θεωρούν ότι ο βιασμός αιτιολογείται σε ορισμένες περιπτώσεις.

Είμαστε τελικά μία σύγχρονη ή μια αναχρονιστική κοινωνία; Ο βιασμός δεν είναι politically correct (πολιτικά ορθός) και δεν δικαιολογείται ποτέ. Είμαστε όλοι μέλη της ίδια προβληματικής κοινωνίας. Και εάν δεν αντιδρούμε, είμαστε κομμάτι του προβλήματος. Κάθε φορά που μια γυναίκα σκύβει το κεφάλι και δέχεται κακοποίηση, κάθε φορά που η γειτόνισσα ακούει, ξέρει αλλά δεν μιλάει, γιατί δεν είναι δικιά της υπόθεση, θα πηγαίνουμε ένα βήμα πίσω και όχι ένα βήμα μπροστά. Η βία είναι υπόθεση όλων μας.

Κλειτοριδεκτομή, βιασμοί ομοφυλόφιλων και μη γυναικών και πολλά άλλα, για να τιμωρήσουν την γυναίκα. Γιατί να τιμωρήσουν την γυναικεία σεξουαλικότητα. Από πότε, κύριοι, η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι έγκλημα; 

Ας αγωνιστούμε! Για όλες εμάς, για κάθε Dladla, για όλες εκείνες τις γυναίκες που κάηκαν ζωντανές σαν μάγισσες. Ας αγωνιστούμε λοιπόν! Και εάν θελήσουν να βάλουν φωτιά και σε εμάς, θα ανάψουμε ένα τελευταίο τσιγάρο από την ίδια φωτιά που θα μας κάψει. Έτσι για την τιμή των όπλων!

*Αν ξέρεις μίλα. 15900 τηλεφωνική γραμμή SOS για τη βία κατά των γυναικών.

Πηγές:

https://www.theguardian.com/artanddesign/2020/nov/02/zanele-muholi-interview-queer-photographer-lgbtq-south-africa-tate

https://genderlinks.org.za/

https://tvxs.gr/news/kosmos/kleitoridektomi-traymatizei-ekatommyria-gynaikes-somatika-kai-psyxika-giati-symbainei-ak

Αναστασία Καταράκη, Φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών και Δημοσιογραφίας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=stop+violence+against+women&tbm=isch&ved=2ahUKEwjS4dS_suvsAhUCwoUKHRkZCX8Q2-cCegQIABAA&oq=stop+&gs_lcp=CgNpbWcQARgAMgQIABBDMgIIADIECAAQQzIECAAQQzIECAAQQzIECAAQQzIECAAQQzIECAAQQzIECAAQQzIECAAQQzoFCAAQsQNQuLQIWKPjCGC8-AhoAHAAeASAAbsCiAHJHpIBCDAuMzAuMC4xmAEAoAEBqgELZ3dzLXdpei1pbWewAQDAAQE&sclient=img&ei=oe6jX5KNFIKElwSZsqT4Bw&bih=969&biw=1920&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919#imgrc=wNg01yVgTlqeNM

(Visited 76 times, 1 visits today)

Κλείσιμο