Written by 11:42 πμ Αρθρογραφία, Γιώργος Λαμπρόπουλος, Επικαιροτητα

Μερικά λόγια για την τηλεκπαίδευση| Γιώργος Λαμπρόπουλος

Η Πολιτεία έχει την ευθύνη για να λειτουργεί κανονικά η οικονομία και η κοινωνία, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του πληθυσμού.

Κοινωνία και υγεία συγκρούονται τους τελευταίους μήνες (σχεδόν χρόνο πλέον) για το ποια από τις δύο έχει μεγαλύτερη αξία. Η κανονική κοινωνική μας ζωή που χρειάζεται να λειτουργούν κανονικά οι δουλειές, τα σχολεία, η κυκλοφορία και η κίνηση στους δρόμους (άρα και η οικονομία) ή η δημόσια υγεία; Δεν υπάρχει θέμα επιλογής μεταξύ των δύο, γιατί απλά η απάντηση συνδυάζει και τα δύο. Η Πολιτεία έχει την ευθύνη για να λειτουργεί κανονικά η οικονομία και η κοινωνία, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία του πληθυσμού. Φυσικά και εμείς έχουμε ευθύνη, αλλά ας μην γελιόμαστε, όταν οι αποφάσεις των υπευθύνων (και δεν εννοώ τους γιατρούς) είναι αλληλοσυγκρουόμενες και όσα ακούγονται για την λειτουργία τους συνολικού συστήματος δεν μας χαροποιούν, δυστυχώς θα ακουστούν και οι φωνές περί συνομωσίας και περί μη τήρησης των μέτρων.

Σε αυτό το πλαίσιο η τηλεργασία και η τηλεκπαίδευση αποτελούν χρήσιμες μεθόδους για να συνεχιστούν η εργασία και η εκπαίδευση κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Τα σχολεία βέβαια παραμένουν ανοιχτά, άρα η εξ αποστάσεως εκπαίδευση αφορά κυρίως τα πανεπιστήμια. Στο άρθρο αυτό θέλω να αναφέρω σύντομα διάφορες σκέψεις για αυτή την κατάσταση.

Αρχικά, πρέπει να συμφωνήσουμε όλες και όλοι πως πράγματι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι η μόνη λύση για την ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση. Μπορεί αρχικά να υπήρχε ο προγραμματισμός για κανονικά μαθήματα μέχρι 50 ή 30 άτομα, αλλά πλέον με την επικίνδυνη διασπορά του ιού, μια απόφαση επιστροφής στις τάξεις θα ήταν απλά απαράδεκτη. Παρουσιάζονται πολλά προβλήματα σε διάφορες πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται με αποτέλεσμα και τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να προσπαθούν να ανταπεξέλθουν με διάφορους τρόπους. Συχνή επικοινωνία με τους φοιτητές, προγραμματισμός για το πότε θα γίνονται τα μαθήματα και πόσο θα διαρκούν, πανεπιστημιακά emails για τους φοιτητές και άλλα. Όλοι γνωρίζουμε την κατάσταση άρα όλοι προσπαθούμε για το καλύτερο.

Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε όσες και όσους δεν διαθέτουν internet ή κατάλληλο χώρο για να κάνουν το μάθημά τους. Η πιθανή απουσία πρόσβασης σε βιβλιογραφία και φυσικά το γεγονός ότι σε αυτή τη νέα συνθήκη, η πίεση και οι απαιτήσεις προς τους φοιτητές πρέπει να μην είναι οι ίδιες με πριν την πανδημία ή τουλάχιστον να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Υπάρχουν τα ζητήματα προσωπικών δεδομένων και πως θα γίνουν οι εξετάσεις (όπως και αν θα διασφαλίζεται η ορθή τους διεξαγωγή σχετικά με τις πιθανές αντιγραφές), όμως όλοι τα γνωρίζουμε πλέον αυτά. Ας σκεφτούμε ότι η κατάσταση είναι προσωρινή.

Κλείνοντας, επιστρέφω στην αρχή του κειμένου: ας μείνει ζωντανή η κοινωνική μας ζωή και ας αλλάξει η εκπαιδευτική συνθήκη τουλάχιστον των φοιτητών για την ώρα. Υπάρχουν πολλά προβλήματα, καθυστερήσεις, λάθη και παραλείψεις που έχω αναφέρει σε άλλο άρθρο. Η λειτουργία των σχολείων δεν πρέπει να περιοριστεί, γιατί το σχολείο αποτελεί πυλώνα της κοινωνικοποίησης, που χρειάζεται ένα παιδί και όχι ένας φοιτητής (τουλάχιστον όχι τόσο πολύ και με τον ίδιο τρόπο). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα σχολεία παραμένουν ανοιχτά χωρίς ουσιαστικά μέτρα, όπως συμβαίνει τους τελευταίους μήνες. Με το τέλος όμως της πανδημίας, οφείλουμε να αναστοχαστούμε όλες και όλοι.

Γιώργος Λαμπρόπουλος, Κοινωνικός Ανθρωπολόγος – Μεταπτυχιακός Φοιτητής Κοινωνικής και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=distance+education&tbm=isch&hl=en-US&chips=q:distance+education&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&sa=X&ved=2ahUKEwio8ejOoubsAhUGOhQKHYzkALYQ3VZ6BAgBEBM&biw=1903&bih=969#imgrc=be4_5iwfyp21iM&imgdii=KbhUekFkOwAGpM

(Visited 72 times, 1 visits today)

Κλείσιμο