Written by 12:11 μμ Αναστασία Καταράκη, Αρθρογραφία, Επικαιροτητα

Λυπάμαι για το όνειρο σου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ…| Αναστασία Καταράκη

Λυπάμαι πολύ για το όνειρο σου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ! Ελπίζω κάποια στιγμή να τα καταφέρουμε. Ελπίζω κάποια στιγμή να μετράει, όχι μόνο η ζωή των λευκών ή των μαύρων, αλλά κάθε ανθρώπινης ψυχής που χάνεται κάτω από μία μπότα. Την οποιαδήποτε μπότα…

«Δεν μπορούμε να πορευθούμε μόνοι μας. Και καθώς προχωράμε, πρέπει να δώσουμε την υπόσχεση ότι θα οδεύουμε πάντοτε μπροστά. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω.

Υπάρχουν αυτοί που ρωτούν τους υποστηρικτές των δικαιωμάτων των πολιτών «Πότε θα μείνετε ικανοποιημένοι;».

Δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι, όσο ο Νέγρος είναι το θύμα μιας ανείπωτης φρίκης της αστυνομικής βαρβαρότητας.[…] Έχω ένα όνειρο πως μια μέρα στους κόκκινους λόφους της Τζόρτζια, οι γιοί των πρώην σκλάβων και οι γιοί των πρώην αφεντάδων θα μπορούν να καθίσουν μαζί στο τραπέζι της αδελφοσύνης. Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα μικρά παιδιά μου θα ζήσουν μια μέρα σε ένα έθνος όπου δεν θα κρίνονται από το χρώμα του δέρματός τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.

Έχω ένα όνειρο σήμερα!»

Αυτά μεταξύ άλλων ειπώθηκαν τον Αύγουστο του 1963 στην θρυλική ομιλία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, η οποία έμεινε γνωστή στην ιστορία με τον τίτλο «Έχω ένα όνειρο».

Στις 17 Ιουλίου 2014, o έγχρωμος Έρικ Γκάρνερ δολοφονείται στους δρόμους της Νέας Υόρκη από λευκό αστυνομικό, ο οποίος προσπαθούσε να τον ακινητοποιήσει. Ο Έρικ, πριν χάσει τις αισθήσεις του, φώναξε έντεκα φορές «Δεν μπορώ να αναπνεύσω». Μία ώρα αργότερα, επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του.

Την ίδια τύχη θα έχει άλλος ένας Αφροαμερικανός στους δρόμους της Μινεάπολη στις 25 Μαΐου 2020. Ο 46χρονος Τζόρτζ Φλόιντ, αποπειράθηκε να πληρώσει με πλαστό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων και εκείνη την στιγμή ένας λευκός αστυνομικός, ο Ντέρεκ Σόβιν, τον ακινητοποιεί στην άσφαλτο φορώντας του τις χειροπέδες και με το γόνατό του τον πιέζει στον λαιμό επί 8 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Ο Τζόρτζ λέει ασφυκτιώντας «δεν έκανα τίποτα, ένα λάθος έκανα! Δε μπορώ να αναπνεύσω αστυνόμε, μη με σκοτώνεις, θα με σκοτώσουν ρε συ… σε παρακαλώ δεν μπορώ να αναπνεύσω..σε παρακαλώ δεν μπορώ να αναπνεύσω…»  και χάνει τις αισθήσεις του. Αργότερα, διαπιστώνεται ο θάνατος του.

Στις 7 Οκτωβρίου 2020, αποφυλακίζεται μετά από λίγους μήνες κράτησης ο αστυνομικός, που είχε καταδικαστεί για φόνο εξ’ αμελείας τρίτου και δεύτερου βαθμού, κατά του Τζόρτζ Φλόιντ. Αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους, έναντι του ποσού του ενός εκατομμυρίου.

Πόσο κόστιζε τελικά η ζωή του Τζόρτζ; Ένα εκατομμύριο δολάρια; Ή ένα πλαστό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων; Πόσο κοστολογείται μία ανθρώπινη ζωή άραγε; Θα έπρεπε να ρωτήσουμε τις οικογένειες των θυμάτων. Τους ανθρώπους που έχασαν ένα γιο, ένα σύζυγο, έναν αδελφό, έναν φίλο. Θα έπρεπε να σταθούμε μπροστά στην εξάχρονη κορούλα του Φλόιντ, η οποία μετά τη δολοφονία του πατέρα της, ανεβασμένη στους ώμους του Στίβεν Τζάκσον φώναζε «Ο μπαμπάς αλλάζει τον κόσμο!». Να σταθούμε μπροστά της και να τη ρωτήσουμε, πόσα λεφτά θα έδινες για να έρθει πίσω ο μπαμπάς;

Πέρασαν δύο αιώνες από τότε που οι Αφροαμερικανοί έπαψαν να είναι υποδουλωμένοι. Όμως, ακόμη και μετά την κατάργηση της δουλείας έδιναν συνεχώς μάχες για την ισότητα. Πέρασαν πολλά χρόνια μαχόμενοι για τα ιδανικά του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Ελπίζοντας δηλαδή σε ένα μέλλον ισότητας και δικαιοσύνης, όπου επιτέλους θα καθόντουσαν όλοι μαζί στο τραπέζι της αδελφοσύνη, όπως το είχε ονειρευτεί και εκείνος. Καθώς διανύουμε τον 21ο αιώνα φαίνεται πως οι διαφορές επιλύονται, οι προκαταλήψεις διαλύονται, τα στερεότυπα καταρρίπτονται. Έρχεται όμως μία στιγμή σαν και αυτή, που αναρωτιέται κανείς εάν προχωράμε μπροστά ως κοινωνία ή εάν πηγαίνουμε αιώνες πίσω.

Ο Τζόρτζ Όργουελ είχε πει πως εάν θέλουμε ένα όραμα για το μέλλον ας φανταστούμε μια μπότα, η οποία σφραγίζει ένα ανθρώπινο πρόσωπο για πάντα. Εγώ όμως θέλω να οραματίζομαι το μέλλον με μπότες, οι οποίες θα τρέχουν να υπερασπίζονται τις ανθρώπινες ζωές. Όχι άλλο πια μπότες, οι οποίες θα σφραγίζουν πρόσωπα ανθρώπων, γιατί τότε παύει να είναι μέλλον!

Λυπάμαι πολύ για το όνειρο σου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ! Ελπίζω κάποια στιγμή να τα καταφέρουμε. Ελπίζω κάποια στιγμή να μετράει, όχι μόνο η ζωή των λευκών ή των μαύρων, αλλά κάθε ανθρώπινης ψυχής που χάνεται κάτω από μία μπότα. Την οποιαδήποτε μπότα…

Αναστασία Καταράκη, Φοιτήτρια Πολιτικών Επιστημών και Δημοσιογραφίας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%BD+%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81+%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B3%CE%BA+i+have+a+dream&tbm=isch&ved=2ahUKEwjx05T01KvsAhWa0OAKHVnPA7MQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B9%CE%BD+%CE%BB%CE%BF%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81+%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B3%CE%BA+i+have+a+dream&gs_lcp=CgNpbWcQAzoECAAQEzoGCAAQHhATULSMA1jYwQNgkMQDaABwAHgAgAF_iAHmDJIBBDQuMTGYAQCgAQGqAQtnd3Mtd2l6LWltZ8ABAQ&sclient=img&ei=xoSCX_HYO5qhgwfZno-YCw&bih=969&biw=1920&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919#imgrc=CecflS0VeblD3M

(Visited 50 times, 1 visits today)

Κλείσιμο