Written by 7:38 μμ Αρθρογραφία, Επικαιροτητα, Νικόλαος Γ. Συρμαλής

Η κλειτοριδεκτομή …της σκέψης, ο ακρωτηριασμός της δράσης | Νικόλαος Γ. Συρμαλής

Ως κλειτοριδεκτομή ορίζεται ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι η αφαίρεση ή ο τραυματισμός των τμημάτων ή όλων των εξωτερικών θηλυκών γεννητικών οργάνων για μη ιατρικούς λόγους. Πρόκειται για άκρως απάνθρωπη, επώδυνη και επικίνδυνη διαδικασία η οποία ενέχει σοβαρούς κινδύνους για την ανθρώπινή ζωή. Πεδίο εφαρμογής είναι αρκετές μουσουλμανικές χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Η κλειτορίδα και κατ’ επέκταση ο γυναικείος οργασμός θεωρούνται αιώνιοι φορείς δεινών για την γυναίκα. Ουσιαστικό απότοκο του ανατομικού αυτού διεστραμμένου παραλογισμού είναι η ενοχοποίηση της γυναικείας φύσης και η οριστική αποστέρηση της σεξουαλικής απόλαυσης.

Σε ένα παρόμοιο άλλα επουδενεί όμοιο καθεστώς επιχείρησης δαιμονοποίησης της απόλαυσης στιγμών εθνικής υπερηφάνειας βρίσκεται και η Ελλάδα εδώ και περίπου μια εβδομάδα. Η έκρηξη ενός πέραν οιασδήποτε πρόβλεψης κύματος παράνομης μετανάστευσης τόσο από τα χερσαία σύνορα του Έβρου, όσο και από τα απείρως μεγαλύτερα θαλάσσια σύνορα του Αιγαίου, με ενορχηστρωτή τον τουρκικό κρατικό μηχανισμό προξένησε ποικίλες αντιδράσεις ένθεν και ένθεν της κοινής γνώμης. Η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας είναι θετικώς διακείμενη στους χειρισμούς της Κυβέρνησης ύστερα από την απόφαση της να υψώσει απροσπέλαστο τείχος και να υπερασπιστεί τα σύνορα της έναντι ενός όπως επί της ουσίας ορθώς αναφέρθηκε, πρωτοφανούς επεισοδίου ασύμμετρης απειλής και εισβολής. Το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων ασπάζεται με ικανοποίηση και ηθική συμπαράσταση τον κοπιώδη αγώνα που καταβάλουν από κοινού οι ένοπλες δυνάμεις της Ελλάδας και τα σώματα ασφαλείας. Ως προς αυτά και έπειτα από το χάος που προκάλεσαν τις προάλλες τα ΜΑΤ στην Χίο και την Λέσβο, βλέπουν τον Έβρο ως την δική τους στιγμή εξιλέωσης, ως την κολυμβήθρα του Σιλωάμ που θα τους εξαγνίσει από τους λανθασμένους χειρισμούς τους.

Σε αυτή την στιγμή εθνικής περηφάνιας για μια Ελλάδα που ευρισκόμενη μεταξύ σφύρας και άκμονος από οικονομική, πολιτική και κοινωνική σκοπιά για περισσότερο από μια δεκαετία, αποφάσισε να υψώσει το ανάστημα της απέναντι στην απειλητική για τα εθνικά συμφέροντα τουρκική στρατηγική, μέρος της κοινωνίας αναπτύσσει φυγόκεντρες τάσεις. Μερίδα των συμπατριωτών μας αντιμετωπίζει σκωπτικά τις εκδηλώσεις εθνικής ικανοποίησης για πράγματα που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα , την ασφαλή διαφύλαξη των συνόρων και την ανακοπή της ακατάσχετης παράνομης μετανάστευσης.

Σε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Χώρα, το ακροτελεύτιο τμήμα της χερσονήσου του Αίμου και ακρίτα της Ευρώπης, να ξεπεράσει τα κατάλοιπα μίας πολυετούς κοινωνικής κατά κύριο λόγο κρίσης και να προχωρήσει στο μέλλον ενωμένη ως αιχμή ενός δόρατος διάτρησης κάθε πρόκλησης ικανής να την καθηλώσει, ένα σημαίνον μέρος της κοινωνίας είτε απέχει είτε ενεργεί καταγγελτικά ως προς την εφαρμοζόμενη πολιτική στα σύνορα.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι όπως ευρέως έχει επικρατήσει να ονομάζονται ‘’πνευματικοί’’ άνθρωποι. Η λάμψη δια της απουσίας των πνευματικών ταγών, τακτική που ακολουθήθηκε πιστά καθόλη την διάρκεια της ζοφερούς οικονομικοκοινωνικής ύφεσης συνεχίζεται. Άνθρωποι του ακαδημαϊκού χώρου, του επιχειρηματικού και καλλιτεχνικού κόσμου, σιωπούν είτε εκφράζονται χλιαρά απέναντι στις εκδηλώσεις και στον σφυγμό μιας κοινωνίας που αντιμετωπίζουν σαν όχλο. Άνθρωποι των ανώτερων πνευματικών και οικονομικών στρωμάτων επιλέγουν τον δρόμο της σιωπής και της αδράνειας και υποταγμένοι στον βωμό της ατομικιστικής τους επιβίωσης απαξιούν να ασχοληθούν με μια φλόγα που δεν καίει ακόμα, όπως αφελώς νομίζουν, το δικό τους σπίτι αγνοώντας πως το μόνο και ιερότερο σπίτι μας είναι η ίδια η Ελλάς και η επιβίωση της.

Στην δεύτερη κατηγορία ανήκει το τμήμα εκείνο που ελαφρά την καρδία έχει σηκώσει την σημαία της επανάστασης και υποδαυλίζει κάθε απόπειρα συσπείρωσης της κοινωνίας γύρω από το ένα και μοναδικό ζητούμενο. Την ανακοπής μιας εισβολής ανθρώπων, την φυγή των οποίων η Ελλάδα δεν προκάλεσε και την υποδοχή των οποίων δεν δύναται να αντέξει. Άνθρωποι που αποκαλούν φασιστικές και ακροδεξιές φιέστες τον νυν υπέρ πάντων αγώνα που δίνουν οι ένοπλες δυνάμεις, τα σώματα ασφαλείας και το λιμενικό, αγώνα στον οποίον οι ντόπιοι και οι απλοί πολίτες απ’ άκρη σ άκρη της ελληνικής επικράτειας συμπαραστέκονται με κάθε μέσο, αποτελούν τους δολιότερους υπονομευτές μιας συλλογικής προσπάθειας συσπείρωσης. Εκείνοι οι οποίοι υπό το προσωπείο του ανθρωπισμού καλούν σε άνοιγμα των συνόρων και αφομοίωση όσων μεταναστών τύχει να περάσουν στα ελληνικά σύνορα αποτελούν τον ιδανικό πολιορκητικό κριό του ακήρυχτου πολέμου προ του οποίου μας έχει φέρει το τουρκικό κράτος επιχειρώντας επιδεικτικά πλέον να θέσει υπό αμφισβήτηση κάθε έκφανση κρατικής και εθνικής συνοχής.

Η συνέχιση της υιοθέτησης μιας πολιτικής ορθότητας η οποία διόλου αποδοτική αποδείχθηκε για τα εθνικά συμφέροντα και η άρνηση μας να ονοματίσουμε τον εχθρό ούτως ώστε να τον αντιμετωπίσουμε αλλά και να πανηγυρίσουμε εθνικές νίκες όπως αυτή που με κόπο επιτυγχάνεται αυτές τις ώρες στον Έβρο και στο Αιγαίο δεν διαφέρουν καθόλου από το αιχμηρό αντικείμενο που διενεργεί την κλειτοριδεκτομή. Η κλειτοριδεκτομή των γυναικείων γεννητικών οργάνων στερεί για πάντα από μια γυναίκα τις ερωτικές απολαύσεις, την βυθίζει στην δυστυχία μιας ζωής χωρίς γεύση και χρώμα και την μετατρέπει σε υποχείριο του άνδρα. Η κλειτοριδεκτομή … της σκέψης και ο ακρωτηριασμός της δράσης στερούν από την χώρα τον ‘’οργασμό’’ κάθε εθνικής επιτυχίας, κατακρεουργούν το φρόνημα και καθιστούν το έθνος υποχείριο των διαθέσεων κάθε επίβουλου και επιτήδειου ουδέτερου.

Και έτσι δειλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θαύμα όπως εύστοχα έγραφε στους Μοιραίους ο Βάρναλης.

Νικόλαος Γ. Συρμαλής, Πολιτικός Επιστήμονας

(Visited 534 times, 1 visits today)

Κλείσιμο