Οι μειονοτικές κοινότητες, ανεξαρτήτως τι είδους είναι (φυλετικές, θρησκευτικές, κοινωνικές), αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες παγκοσμίως ακόμη και σήμερα. Διακρίσεις, κοινωνική περιθωριοποίηση, επιθετικές συμπεριφορές ή, σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμη και διωγμούς και τις ίδιες τις κυβερνήσεις τους να τους βλέπουν σαν «απειλή». Στη περίπτωση, συγκεκριμένα, της LGBTQ+ κοινότητας, παρατηρούμε μια ακραία επιθετική και συχνά βίαιη αρνητική στάση απέναντι της σε αναπτυσσόμενες χώρες αλλά και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Ουγγαρία. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι όλα τα κράτη διατηρούν τέτοιες απάνθρωπες και απαρχαιωμένες συμπεριφορές, με τη Γαλλία μάλιστα να κάνει πρόσφατα ένα μεγάλο βήμα για την εξασφάλιση της ασφάλειας και την προστασία των δικαιωμάτων της συγκεκριμένης κοινότητας.
Την Τρίτη 7 Δεκεμβρίου, η Γαλλική Βουλή ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της απαγόρευσης της λεγόμενης «θεραπείας μετατροπής» για τα μέλη της LGBTQ+ κοινότητας, γνωστή και ως «conversion therapy». Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με 305 ψήφους υπέρ και 28 κατά, ενώ σύμφωνα με το νέο νόμο, οι πολίτες μπορούν να τιμωρηθούν με ποινές φυλάκισης και πρόστιμα για απόπειρα αλλαγής του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου των LGBTQ+ ατόμων. Τον περασμένο μήνα, μάλιστα, το γαλλικό κοινοβούλιο είχε εγκρίνει τον νόμο που πρότειναν τα μέλη του κόμματος του Προέδρου Emmanuel Macron, En Marche! Η προτεινόμενη νομοθεσία θα εισάγει ποινικές κυρώσεις, έως και δύο χρόνια φυλάκιση, και 30.000 ευρώ σε πρόστιμα. Οι ποινές θα μπορούν να αυξηθούν σε τρία χρόνια φυλάκιση και πρόστιμα των 45.000 ευρώ για απόπειρες που αφορούν παιδιά ή άλλα ιδιαίτερα ευάλωτα άτομα. Πιθανές προσθήκες και τροποποιήσεις του νόμου θα συζητηθούν τώρα σε μια μεικτή επιτροπή προτού τεθεί σε ισχύ στη Γαλλία μέσα στον Φεβρουάριο. Επιπρόσθετα, το νομοσχέδιο, το οποίο πρέπει να υπογραφεί από τον Γάλλο Πρόεδρο πριν γίνει νόμος, ψηφίστηκε λίγες μέρες μετά την υπογραφή παρόμοιας απαγόρευσης σε νόμο στον Καναδά.
Η υπουργός Ισότητας της Γαλλίας Elisabeth Moreno, έκανε ξεκάθαρη την υποστήριξη της υπέρ του νομοσχεδίου, δηλώνοντας πως «Το να είσαι ο εαυτός σου δεν είναι έγκλημα», προσθέτοντας επίσης ότι το λεγόμενο conversion therapy είναι μια «επίθεση στην ανθρώπινη ακεραιότητα». Πιο συγκεκριμένα, με τον όρο conversion therapy αναφερόμαστε στη ψευδοεπιστημονική πρακτική της προσπάθειας αλλαγής του σεξουαλικού προσανατολισμού ενός ατόμου από ομοφυλόφιλο (homosexual) ή αμφιφυλόφιλο (bisexual) σε ετεροφυλόφιλο (heterosexual) χρησιμοποιώντας ψυχολογικές, σωματικές ή πνευματικές παρεμβάσεις συνήθως χωρίς τη συγκατάθεση του ίδιου του ατόμου. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχουν αξιόπιστες αποδείξεις ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός κάποιου μπορεί να αλλάξει ενώ πολλά μεγάλα ιατρικά ιδρύματα προειδοποιούν ότι οι πρακτικές του conversion therapy είναι αναποτελεσματικές και δυνητικά επιβλαβείς.
Η Γαλλία δεν είναι η μόνη χώρα που έχει λάβει τέτοιου είδους μέτρα κατά της συγκεκριμένης πρακτικής με τη Βραζιλία, το Εκουαδόρ, τη Μάλτα, την Αλβανία και τη Γερμανία να έχουν επίσης εγκρίνει νομοθεσία που είτε εν μέρει είτε πλήρως απαγορεύει την πρακτική αυτή, η οποία έχει καταδικαστεί από επαγγελματίες του ιατρικού κλάδου. Απαγορεύσεις στη θεραπεία μετατροπής έχουν προταθεί σε τουλάχιστον άλλες 11 χώρες, σύμφωνα με έρευνα του Thomson Reuters Foundation, συμπεριλαμβανομένων της Νέας Ζηλανδίας, του Μεξικού, της Ισπανίας και της Βρετανίας. Στις ΗΠΑ, από την άλλη πλευρά, είκοσι πολιτείες έχουν απαγορεύσει την πρακτική όσον αφορά ανηλίκους, ενώ πέντε πολιτείες έχουν μερικές απαγορεύσεις πάνω σ’ αυτό το θέμα, και τρεις πολιτείες εμποδίζονται να επιβάλουν οποιαδήποτε απαγόρευση της συγκεκριμένης πρακτικής λόγω ομοσπονδιακής διαταγής.
Η Γαλλία έχει συχνά ονομαστεί μια από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους χώρες στον κόσμο ενώ πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η πλειοψηφία των Γάλλων υποστηρίζει τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων και το 2013 άλλη δημοσκόπηση έδειξε ότι το 77% του γαλλικού πληθυσμού πίστευε ότι η ομοφυλοφιλία πρέπει να γίνει αποδεκτή πλήρως από την κοινωνία, μια από τις υψηλότερες στις 39 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα. Το Παρίσι, μάλιστα, έχει χαρακτηριστεί από πολλά έντυπα ως μια από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους πόλεις στον κόσμο. Ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων έγινε νόμιμος στη Γαλλία όταν, στις 2 Φεβρουαρίου 2013, η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε το πρώτο άρθρο του νομοσχεδίου, με 249 ψήφους έναντι 97 και μερικές μέρες αργότερα, στις 12 Φεβρουαρίου 2013, η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε το νομοσχέδιο στο σύνολό του με την τελική ψηφοφορία να είναι 329-229. Επιπρόσθετα, τα ομόφυλα ζευγάρια έχουν νομικά τη δυνατότητα να υιοθετούν παιδιά, αν το επιθυμούν, από τον Μάιο του 2013, όταν και τέθηκε σε ισχύ ο νόμος για τους γάμους ομοφυλόφιλων. Η πρώτη, μάλιστα, κοινή υιοθεσία από ομόφυλο ζευγάρι ανακοινώθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013. Παρόλα τα πολύ σημαντικά βήματα για την διασφάλιση την προστασίας των δικαιωμάτων των LGBTQ+ ατόμων, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν διακρίσεις και επιθέσεις στη Γαλλία ακόμη και σήμερα. Μάλιστα, το 2019, 1.870 άνθρωποι έπεσαν θύματα ομοφοβικών και τρανσφοβικών πράξεων, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών. Επιπλέον, το 55 τοις εκατό των LGBTQ+ ατόμων έχουν βιώσει αντι-LGBTQ+ πράξεις στη διάρκεια της ζωής τους, είχε δηλώσει ο υπουργός Εσωτερικών Gérald Darmanin, πριν προσθέσει ότι οι ομοφυλόφιλοι και οι αμφιφυλόφιλοι έχουν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να αυτοκτονήσουν από τον υπόλοιπο πληθυσμό, ενώ αυτός ο αριθμός είναι σχεδόν διπλάσιος όταν πρόκειται για τρανς άτομα.
Οι διακρίσεις έναντι μειονοτικών ομάδων, όπως η LGBTQ+ κοινότητα, είναι, όπως γίνεται αντιληπτό, ένα πραγματικό πρόβλημα παγκοσμίου βεληνεκούς, με χιλιάδες άτομα να αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσχερείς συνθήκες και, σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμη και εγκλήματα μίσους. Αν και χώρες όπως η Γαλλία κάνουν σημαντικά βήματα για τη διασφάλιση της προστασίας της συγκεκριμένης ομάδας, υπάρχουν ακόμη πολλά κράτη και κοινωνίες που προτιμούν να μείνουν προσκολλώμενες στις παραδοσιακές και, συχνά, απάνθρωπες απόψεις τους. Μέχρι, λοιπόν, και αυτοί να συνειδητοποιήσουν ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου ενός ατόμου δεν είναι λόγος τιμωρίας και περιθωριοποίησης του, ο αγώνας έναντι τέτοιου είδους κοινωνικών διακρίσεων θα συνεχιστεί, με χώρες σαν τη Γαλλία να είναι πρωτεργάτες στον αγώνα.
Βιβλιογραφικές Πηγές:
‘There is nothing to cure’: Senators back ban on LGBT ‘conversion therapy’, 2021 https://www.euronews.com/2021/12/08/there-is-nothing-to-cure-senators-back-ban-on-lgbt-conversion-therapy
“French parliament bans LGBT+ conversion therapy”, 2021 https://www.reuters.com/article/us-france-lgbt-lawmaking-idUSKBN2IT1X4
“LGBT Rights in France” https://www.equaldex.com/region/france
France Outlaws Discredited Practice of LGBTQ+ Conversion Therapy”, 2021 https://www.advocate.com/world/2021/12/16/france-outlaws-discredited-practice-lgbtq-conversion-therapy
“French parliament bans LGBT+ conversion therapy”, 2021 https://www.jpost.com/international/french-parliament-bans-lgbt-conversion-therapy-688741
“France moves toward ban on so-called gay conversion therapy”, 2021 https://abcnews.go.com/International/wireStory/france-moves-ban-called-gay-conversion-therapy-80431517
“French government unveils national plan to combat hatred against LGBT people”, 2020 https://www.rfi.fr/en/france/20201014-lgbt-rights-get-push-from-french-government
Ευρυδίκη Παπανικολάου, Φοιτήτρια Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ
