Written by 2:40 μμ Αλεξάνδρα Μούντζια, Αρθρογραφία, Επικαιροτητα

Επιστροφή στην καθημερινότητα| Αλεξάνδρα Μούντζια

Το άτομο, προκειμένου να επανέλθει στην καθημερινή του ζωή, χρειάζεται να διευρύνει τον ψυχικό του χώρο, ώστε να αντέξει και να συμπεριλάβει συμπεριφορές, αντιδράσεις και συναισθήματα που του είναι δύσκολα. Επομένως, είναι αναγκαίο, να εξερευνήσουμε νέες δυνατότητες και να διερευνήσουμε τις δεξιότητες μας ώστε να ανταποκριθούμε στις νέες συνθήκες της ζωής.

Όπως είναι γνωστό σε όλους μας, η έλευση της Πανδημίας Covid-19 στην παγκόσμια κοινότητα σημείωσε αρνητικές επιδράσεις σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Οι αρνητικές επιδράσεις σημειώθηκαν τόσο στο μάκρο – επίπεδο (σύστημα υγείας, κοινωνικές υπηρεσίες), όσο και στο μίκρο – επίπεδο (καθημερινή ζωή των ανθρώπων, διαπροσωπικές σχέσεις). Η κυβέρνηση έλαβε σοβαρά και δραστικά μέτρα, προκειμένου να κληθούμε εμείς ως άτομα να επιδείξουμε τόσο το αίσθημα της ατομικής πειθαρχίας μας, όσο και το αίσθημα της συλλογικής μας υπευθυνότητας. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτά τα “δρακόντεια μέτρα” είχαν και θετικά αποτελέσματα στην κοινωνία μας. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Πρωθυπουργού, την 28η Απριλίου 2020, ο οποίος έκανε λόγο για την ατομική  και  ταυτόχρονα συλλογική  μας υπευθυνότητα, απέναντι σε αυτά τα αυστηρά μέτρα. Επιπρόσθετα, την ίδια μέρα, έκανε λόγο για  σταδιακή άρση των μέτρων, δηλώνοντας πάντα ότι κύριο μέλημα είναι η υγεία τόσο  του ανθρώπου όσο και της κοινωνίας. Πιο αναλυτικά, ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι από την Δευτέρα 4 Μαΐου 2020 θα αρχίσει η σταδιακή άρση των μέτρων, με την αρχή να κάνει η απαγόρευση του γνωστού σε όλους μας sms, με το οποίο δηλώναμε την έξοδο μας από το σπίτι. Επιπλέον, έκανε μια σειρά δηλώσεων που προμηνύουν την θετική εξέλιξη της ζωής μας. Κάνω λόγο για την θετική εξέλιξη της ζωής μας, διότι για ένα μεγάλο διάστημα, κληθήκαμε να πατήσουμε το λεγόμενο pause, γνωστό κουμπί σε όλους μας, το οποίο δήλωνε την παύση της καθημερινής ζωής για λίγο. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε εμείς οι πολίτες, ότι δεν κληθήκαμε να βάλουμε τέλος στην καθημερινή ζωή μας, αλλά μια παύση για να εξαλειφθεί αυτός ο θανατηφόρος ιός που μας απειλούσε και συνεχίζει να μας απειλεί. Ωστόσο, η επιστροφή στην καθημερινότητα, δεν θα είναι εύκολη για πολλούς ανθρώπους. Τα συναισθήματα του φόβου, της αβεβαιότητας για το αύριο και του άγχους θα κυριαρχούν. Ιδιαίτερα το άγχος, όπως όλοι γνωρίζουμε, θα είναι κάτι το αναπόφευκτο στη ζωή μας. Είναι ένα συναίσθημα γενικευμένου φόβου για την ύπαρξη ενός πιθανού  κινδύνου. Ας μην ξεχνάμε, ότι το άγχος είναι ένας σημαντικός παράγοντας στην ζωή ενός ανθρώπου, ο οποίος επιστρέφει στην καθημερινή του βιοπάλη, ύστερα από μια τεράστια μάχη με έναν μεγάλο κίνδυνο. Ο κίνδυνος, όπως ονοματίζω, δεν είναι κανένας άλλος από τον θανατηφόρο ιό Covid-19. Παρ όλα αυτά, ο άνθρωπος καλείται να συνεχίσει σιγά-σιγά την ζωή του, από το σημείο που την άφησε. Καλείται να δείξει, υπευθυνότητα τόσο ατομική όσο και συλλογική, προκειμένου να προχωρήσει η ζωή. Η ζωή του κάθε ανθρώπου, είναι ένα δώρο και για τον λόγο αυτό, πρέπει να προστατεύεται με κάθε τρόπο. Αναμφίβολα, πολλά είναι τα ευχάριστα συναισθήματα τα οποία γεννιούνται.Τα συναισθήματα της χαράς, της αισιοδοξίας, της ελπίδας, της νοσταλγίας και ιδιαίτερα το συναίσθημα της προσμονής είναι αυτό που κυριαρχεί. Προσμονή για την πρώτη συνάντηση με τους φίλους μας, προσμονή για την πρώτη συνάντηση με τα συγγενικά μας πρόσωπα, προσμονή για την πρώτη συνάντηση με τους συναδέλφους μας. Πόσοι από εμάς έχουμε έντονο το συναίσθημα της προσμονής;  Ή μάλλον, για να θέσω καλύτερα το ερώτημα, μήπως τελικά όλοι μας έχουμε έντονο το συναίσθημα της προσμονής; Επιπλέον αξίζει να σημειωθεί ότι ο άνθρωπος μέσα από αυτή την κατάσταση την οποία βίωσε και βιώνει, έμαθε να εκτιμά απλά καθημερινά πράγματα της ζωής. Έμαθε να εκτιμά, έναν  απλό καφέ στο χέρι σε μια όμορφη παραλία. Έμαθε να εκτιμά την αξία της ζωής, την οποία μέχρι σήμερα την θεωρούσε δεδομένη. Έμαθε ότι το δεδομένο μπορεί ανά πάσα στιγμή να θεωρηθεί ζητούμενο.

Ωστόσο, το άτομο, προκειμένου να επανέλθει στην καθημερινή του ζωή, χρειάζεται να διευρύνει τον ψυχικό του χώρο, ώστε να αντέξει και να συμπεριλάβει συμπεριφορές, αντιδράσεις και συναισθήματα που του είναι δύσκολα. Επομένως, είναι αναγκαίο, να εξερευνήσουμε νέες δυνατότητες και να διερευνήσουμε τις δεξιότητες μας ώστε να ανταποκριθούμε στις νέες συνθήκες της ζωής. Κλείνοντας, αξίζει να σημειωθεί ότι η ανθρωπότητα άντεξε και συνεχίζει να αντέχει τους μεγάλους κινδύνους. Συνεπώς, χρειάζεται να συνεχίσουμε να σχεδιάζουμε το μέλλον, με πίστη, αισιοδοξία και ελπίδα. Αυτό, μας δίνει την δύναμη, να αντέξουμε  και να διαχειριστούμε το παρόν.

Αλεξάνδρα Μούντζια, Πολιτικός Επιστήμονας- Φοιτήτρια Κοινωνικής Εργασίας

Πηγή εικόνας: https://www.kathimerini.gr/989847/article/epikairothta/ellada/aposyr8hkan-oi-kadoi-aporrimmatwn-apo-th-dionysioy-areopagitoy—me-rantevoy-h-apokomidh

(Visited 151 times, 1 visits today)

Κλείσιμο