Written by 11:49 πμ Ακαδημαϊκές Εργασίες, Δαβίδ - Αριστοτέλης Φουσίεκ, Επικαιροτητα

Επιστημονική Μελέτη: “Τα Μέτρα Αντιμετώπισης της Πανδήμιας Μέσα από την Οπτίκη της Πολιτικής Φιλοσοφίας: Ωφελιμισμός και Ρωλς ” | Δαβίδ Αριστοτέλης Φουσίεκ

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι ποικίλα: Μήπως το λόκνταουν είναι τελικά ο πιο ωφελιμιστικός τρόπος (π.χ. Αυστραλία); Μήπως οι ωφελιμιστικές κινήσεις του κράτους δεν είναι πάντα ωφελιμιστικές (π.χ. η μη ελεγχόμενη εισροή τουριστών σε μια χώρα); Μήπως ο ωφελιμισμός είναι ένα απλό λεκτικό εργαλείο για την νομιμοποίηση και κάλυψη κρατικών ελλειμάτων;

H εργασία ερευνά τους ηθικούς λόγους πίσω από την υιοθέτηση των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοΐού. Η επιβολή των «λόκντανουν», μέτρο που προωθήθηκε από πολλά Ευρωπαϊκά κράτη, ευθυγραμμίζεται με το έργο του John Rawls και την αντίληψή του για δικαιοσύνη και δικαιοσύνη. Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην πεποίθηση ότι το κράτος έχει καθήκον να προστατεύει όλους τους πολίτες, καθώς αυτό θα ήθελαν και οι ίδιοι. Ωστόσο, καθώς ο χρόνος έχει προχωρήσει και τα αποτελέσματα του «λόκνταουν» έχουν αρχίσει να γίνονται ορατά, η έφεση στην αντίληψη αυτή έχει αρχίσει να χάνει έδαφος. Κάτω από τις νέες συνθήκες, η πολιτική θεωρία της ωφελιμότητας φαίνεται να κερδίζει έδαφος, όμως ταυτόχρονα στην πιο βάναυση μορφή της. Απορρίπτοντας τις ρίζες της ωφελιμότητας και τα δόγματα όπως o ωφελιμιστικός λογισμός (utilitarian calculus) έχει χρησιμοποιηθεί ως σοφιστικό επιχείρημα για την προώθηση της έννοιας της «θυσίας» για το «μεγαλύτερο καλό». Με την παρουσίαση και εφαρμογή των δύο προσεγγίσεων αυτή η έρευνα υποστηρίζει την υιοθέτηση μιας συνδυαστικής προσέγγισης που καλύπτει τις ανησυχίες και των δύο, και απαντά στα ηθικά διλήμματα που προέκυψαν από αυτό περίοδο καραντίνας.

Η Έκθεση αυτή συντάχθηκε στο πλαίσιο του Πρώτου Τεύχους των Policy Brief του Ελληνικού Οργανισμού Πολιτικών Επιστημόνων. Παρά το γεγονός ότι η εργασία αναφέρεται στην περίπτωση του πρώτου «λόκνταουν», αυτό δεν σημαίνει ότι τα ευρήματα της είναι λιγότερο επίκαιρα. Μια σύντομη παρατήρηση της τωρινής κατάστασης δείχνει ότι ο προ-υπάρχων διάλογος έχει μόνο εντατικοποιηθεί και ο συλλογισμός και των δύο πλευρών έχει συνεχίσει να ακολουθεί τις γραμμές χαραγμένες τόσο από τον ωφελιμισμό όσο και τον Rawls. Το δεύτερο κύμα απέδειξε για άλλη μια φόρα νικήτρια την δεύτερη (στην περίπτωση της Ευρώπης), ωστόσο η νομιμοποίηση έχει εξασθενήσει περαιτέρω, με αποτέλεσμα τις συγκρούσεις ανάμεσα σε κρατικές δυνάμεις και πολίτες. Από την άλλη, τα κράτη που υιοθέτησαν μια ωφελιμιστική προσέγγιση στην πανδημία έχουν βρεθεί αντιμέτωπα με ένα πρωτοφανές αριθμό κρουσμάτων. Ωστόσο, τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι ποικίλα: Μήπως το λόκνταουν είναι τελικά ο πιο ωφελιμιστικός τρόπος (π.χ. Αυστραλία); Μήπως οι ωφελιμιστικές κινήσεις του κράτους δεν είναι πάντα ωφελιμιστικές (π.χ. η μη ελεγχόμενη εισροή τουριστών σε μια χώρα); Μήπως ο ωφελιμισμός είναι ένα απλό λεκτικό εργαλείο για την νομιμοποίηση και κάλυψη κρατικών ελλειμάτων; 

Δαβίδ Αριστοτέλης Φουσίεκ, Πολιτικός Επιστήμονας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%BA%CE%BF%CF%81%CF%89%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%85&tbm=isch&ved=2ahUKEwj73amotJ3tAhVCs6QKHVrSDcEQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%B5%CE%AF%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%BA%CE%BF%CF%81%CF%89%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%85&gs_lcp=CgNpbWcQAzoECCMQJzoCCAA6BggAEAUQHjoECAAQGDoGCAAQChAYOgcIIxDqAhAnOgUIABCxAzoICAAQsQMQgwFQ7lRYrJIBYMOTAWgBcAB4BIAB4AGIAaohkgEGMC4yMS4zmAEAoAEBqgELZ3dzLXdpei1pbWewAQrAAQE&sclient=img&ei=bCe-X_v3CsLmkgXapLeIDA&bih=969&biw=1920&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919#imgrc=N1VFNOjfhJ0fIM&imgdii=V41MGDY54UHN7M

(Visited 63 times, 1 visits today)

Κλείσιμο