Written by 6:54 μμ Αρθρογραφία, Επικαιροτητα, Νικολέτα Χριστίνα Βαλσαμίδου

Ατομικότητα μέσα σε μία κοινωνία μαζανθρώπων(;)| Νικολέτα Χριστίνα Βαλσαμίδου

Μήπως τελικά ζούμε σε μια κοινωνία μαζανθρώπων, όπως αυτή που περιγράφει ο Aldus Huxley στο μυθιστόρημα του ‘‘Θαυμαστός καινούργιος κόσμος’’, όπου κάθε ανατρεπτική σκέψη απορρίπτεται κι οι άνθρωποι δέχονται τυφλά αυτό που οι άλλοι αποφασίζουν για εκείνους, παραμένοντας παθητικοί δίχως να προβάλλουν ουδεμία προσπάθεια αντίστασης σε αυτή την συνθήκη;

Αναμφίβολα, ο κοινωνικός κομφορμισμός και η μαζοποίηση συνθλίβουν σημαντικά την ανάπτυξη και την εδραίωση πολλών στοιχείων της προσωπικής μας ταυτότητας. Ωστόσο, την ίδια στιγμή γεννιούνται μηχανισμοί αντίστασης στη μαζοποίηση και στην απώλεια των ιδιαίτερων εκείνων γνωρισμάτων που αναδεικνύουν το άτομο ως μοναδική και αυτόνομη οντότητα.

Συχνά ο φόβος της σύγκρουσης με κοινωνικές επιταγές και η πιθανή απόρριψη από την κοινωνία ωθεί το άτομο να καταφύγει στην ασφάλεια που πηγάζει από τη μάζα. Έτσι, πολλές φορές καταλήγει να αποποιείται στοιχεία που συνθέτουν την μοναδικότητα του- υιοθετώντας απόψεις και συμπεριφορές που συγκρούονται με το “εγώ” του αλλά όχι με την κοινωνία. Παρατηρείται λοιπόν διάβρωση της ατομικότητας του. Όμως, σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η κοινωνική προσαρμογή δεν αποτελεί αποκλειστικά αυταρχική υποταγή και συμβιβασμό.

Ακόμα, η συσσώρευση των ανθρώπων στα αστικά κέντρα όπως επίσης και η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας συμπράττουν στον αφανισμό του προσωπικού στοιχείου καθιστώντας τους ανθρώπους ανώνυμους εντός ενός πλαισίου υιοθέτησης κοινών καταναλωτικών- οικονομικών αλλά και πολιτικών προτύπων. Η απουσία ορθής πολιτικής σκέψης, η έλλειψη γνώσεων, η συρρίκνωση της πνευματικής ελευθερίας καθώς και ο παραγκωνισμός ηθών και αξιών ευνοούν επίσης το φαινόμενο της μαζοπoίησης.

Για να μπορέσει λοιπόν ένα άτομο να ξεφύγει από εξομοιωμένους τρόπους συμπεριφοράς αναπτύσσει άμυνες που του επιτρέπουν να αυτενεργεί, να εκφράζει και να υπερασπίζεται την προσωπική του κρίση χωρίς να δέχεται άκριτα ιδέες, αντιλήψεις και πρότυπα συμπεριφοράς που δεν ενστερνίζεται. Έτσι, η αυτογνωσία και η συνεχής προσπάθεια καλλιέργειας πνευματικών-ηθικών αξιών και ικανοτήτων συμβάλλουν στην υπεράσπιση των προσωπικών μας θέσεων αλλά και στη διαμόρφωση ενός τρόπου ζωής που δεν βασίζεται σε επίπλαστες αξίες αλλά προάγει την ελεύθερη, ορθή και ενσυνείδητη βούληση.

Στην ίδια λογική, η κριτική- αναλυτική σκέψη, η αμφισβήτηση των επικρατουσών αντιλήψεων, ο γόνιμος στοχασμός, η πνευματική εγρήγορση και ενδοσκόπηση αλλά και η αυτόβουλη δράση ανάγονται ομολογουμένως σε αναγκαία στοιχεία που συμβάλλουν όχι μόνο στην ατομική ανέλιξη αλλά κατ’ επέκταση στην εξέλιξη της κοινωνίας. Βέβαια είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι κάθε άτομο που υιοθετεί έναν “αντικομφορμιστικό” τρόπο ζωής, δεν σημαίνει ότι προάγει την αναδιοργάνωση και αναπροσαρμογή των κοινωνικών κατεστημένων.

Μήπως τελικά ζούμε σε μια κοινωνία μαζανθρώπων, όπως αυτή που περιγράφει ο Aldus Huxley στο μυθιστόρημα του ‘‘Θαυμαστός καινούργιος κόσμος’’, όπου κάθε ανατρεπτική σκέψη απορρίπτεται κι οι άνθρωποι δέχονται τυφλά αυτό που οι άλλοι αποφασίζουν για εκείνους, παραμένοντας παθητικοί δίχως να προβάλλουν ουδεμία προσπάθεια αντίστασης σε αυτή την συνθήκη;

Νικολέτα-Χριστίνα Βαλσαμίδου, Φοιτήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=social+conformity&tbm=isch&ved=2ahUKEwjn-bq3sIztAhUFdBoKHZTRA5wQ2-cCegQIABAA&oq=social+conformity&gs_lcp=CgNpbWcQAzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzIECAAQEzoGCAAQBxAeULIuWIE5YPY8aABwAHgAgAG_AYgBggqSAQMwLjeYAQCgAQGqAQtnd3Mtd2l6LWltZ8ABAQ&sclient=img&ei=pjm1X-eOJoXoaZSjj-AJ&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=26rsQIHigcw2xM

(Visited 32 times, 1 visits today)

Κλείσιμο