Written by 11:18 πμ Αρθρογραφία, Επικαιροτητα, Μαίρη Γκαλιανίδου

Αναγνώριση Αρμένικης Γενοκτονίας: Άρνηση Τουρκίας – Αδιαφορία Διεθνούς Κοινότητας|Μαίρη Γκαλιανίδου

Τη μνήμη τη σκοτώνεις όταν πολύ τη φοβάσαι. Τι μπορεί να φοβίζει σήμερα τη Διεθνής κοινότητα, τα ισχυρά κράτη και σωπαίνουν γύρω από το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, λειτουργώντας σχεδόν ομφαλοσκοπικά;

Αν θέλεις να γνωρίσεις καλύτερα την ιστορία ενός λαού ακούμπησε απλά τις πληγές του, μες στον πόνο άλλωστε όλοι μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας, γιατί η φύση της απελπισίας από την οδύνη είναι τέτοια που άλλη επιλογή δεν σου δίνεται.

Η πιο ευαίσθητη, η πιο επίμονη πληγή ενός έθνους, είναι η Γενοκτονία. Ο πόνος είναι τόσο μεγάλος που μπορεί να γίνει αντιληπτός σε οποιαδήποτε πτυχή της πολυδιάστατης έννοιας του πολιτισμού (ιστορία, λογοτεχνία, μουσική, χορό, θέατρο).

Η Ιστορία «τίκτεται» μέσα από τα θρύψαλα του πόνου. Αυτό είναι το πεπρωμένο των λαών,  να πονούν για να «γεννούν» Ιστορία. Σαν όλους τους λαούς και ο Αρμένικος πονά, έχει πληγές βαθιές, ριζωμένες στο παρελθόν, ανεπούλωτες, που χρόνια τώρα «αιμορραγούν» και ζητούν ίαση, αναγνώριση, δικαίωση. Δικαίωση για όλες τις ψυχές, που χάθηκαν και βασανίστηκαν 105 χρόνια πριν. Πώς να μιλήσει κανείς για αυτήν την πληγή, πώς να τολμήσει να την «ακουμπήσει» με σεβασμό, ενώ ακόμα είναι νωπή; Μπορεί το πέρασμα ενός αιώνα να απαλύνει τον πόνο και να διαγράψει από τη μνήμη τις φρικαλεότητες του παρελθόντος; Η απάντηση μάλλον είναι αρνητική, αυτό πιστεύει και ξέρει ο αρμένικος λαός.

Για κάθε Αρμένιο η 24η Απριλίου είναι σημαντική μέρα, είναι ημέρα εθνικής μνήμης, της Γενοκτονίας του 1915, στη διάρκεια του οποίου οι Νεότουρκοι κατέσφαξαν περισσότερο από 1.5 εκατομμύριο Αρμένιους. Η αρχή της Γενοκτονίας έγινε σε πρώτη φάση με την εκτέλεση περίπου 250 Αρμενίων διανοουμένων, που διαβιούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η κίνηση αυτή εκ μέρους των Τούρκων ηγετών ήταν απόλυτα συμβολική. Ήθελαν να κάνουν σαφές ότι είχε φτάσει η ώρα να ολοκληρωθεί το σχέδιο αφανισμού ενός ολόκληρου πολιτισμού.

Η τουρκική βιαιότητα συνεχίστηκε και ακολούθησαν νέες βαρβαρότητες, όπως ο διωγμός χιλιάδων Αρμενίων σε πορείες θανάτου στην καυτή έρημο χωρίς τροφή και νερό -όποιος τολμούσε να αντισταθεί εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες. Οι Νεότουρκοι που κυβερνούσαν τότε, γνωστοί και ως «Τριανδρία» των Ταλαάτ Πασά, Εμβέρ Πασά και Τζεμάλ Πασά, ήταν φανατικά προσηλωμένοι στη θρησκεία του Ισλάμ, μισούσαν κάθε χριστιανικό στοιχείο και μανιωδώς επεδίωκαν την εξόντωσή του στο πλαίσιο του «εκτουρκισμού» της αυτοκρατορίας. Θύματα του σχεδίου αυτού εκατομμύρια Αρμένιοι που πνίγηκαν σε ποτάμια, έπεσαν από γκρεμούς, σταυρώθηκαν και κάηκαν ζωντανοί. Για ένα χρονικό διάστημα, η Τουρκική ύπαιθρος και η λίμνη Βάν ήταν γεμάτη από τα πτώματα και το αίμα των σφαγιασμένων Αρμενίων.

Πορείες θανάτου

Παρά τα όσα έγιναν η Τουρκία αρνήθηκε, όπως και συνεχίζει μετά από έναν αιώνα και περισσότερο, να αρνείται ότι συνέβη Γενοκτονία. Ισχυρίζεται πως οι Αρμένιοι δεν σφαγιάστηκαν στο πλαίσιο ενός σχεδίου αλλά στο πλαίσιο μαχών με Οθωμανούς στρατιώτες. Δηλώνει πως η εξόντωσή τους έγινε στο πλαίσιο της διατήρησης της ασφάλειας της Αυτοκρατορίας, καθώς θεωρούνταν δύναμη εχθρική, ικανή να βλάψει τα συμφέροντα των Οθωμανών υπηκόων και αρνείται ότι ο αριθμός των νεκρών είναι τόσο υψηλός, ώστε να χρησιμοποιηθεί ο όρος «γενοκτονία».

Η τραγικότητα βέβαια της υπόθεσης της Γενοκτονίας των Αρμενίων αλλά και των Ελλήνων του Πόντου, δεν έγκειται μονάχα στην πολιτική άρνησης και αδιαφορίας που έχει επιλέξει συνειδητά η Τουρκία να χαράξει, αλλά στην αδιάφορη στάση που έχει επιλέξει η Διεθνής Κοινότητα μέχρι και σήμερα να τηρήσει. Ειδικότερα, γνωστές Δυτικές χώρες και οι κυβερνήσεις αυτών, που έχουν ως σύμμαχο την Τουρκία, ανάμεσα τους και η υπερδύναμη των ΗΠΑ, φαίνονται απρόθυμες να καταδικάσουν την εξόντωση προκειμένου να μη διαταράξουν τις καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αμερική. Τα αμερικανικά ειδησεογραφικά πρακτορεία απέφευγαν για δεκαετίες να χρησιμοποιήσουν τον όρο «Γενοκτονία» για να περιγράψουν τα εγκλήματα της Τουρκίας. Μονάχα το 2004 για πρώτη φορά διατυπώθηκε στην εφημερίδα New York Times η φράση «Γενοκτονία Αρμενίων» και μόλις το 2019 η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ενέκρινε ψήφισμα αναγνωριστικό στο οποίο με συντριπτική πλειοψηφία (405 ψήφοι υπέρ – 11 κατά) αναγνώριζε την Γενοκτονία των Αρμενίων. Ενώ στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, μόλις στις 16 Απριλίου του 2015 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα που χαρακτήριζε τη σφαγή των 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων ως Γενοκτονία.

Πάντως στον ανθρώπινο πόνο δεν χωρούν «παιχνίδια», πολιτικά, διπλωματικά. Kάθε μορφής έγκλημα είναι καταδικαστέο και είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε πως η τακτική σιωπής δε συνιστά πανάκεια του προβλήματος αλλά όξυνσή του. Είναι σημαντικό να στραφεί η προσοχή της παγκόσμιας κοινότητας στην πολιτική άρνησης που ακολουθεί μέχρι και σήμερα η Τουρκία σχετικά με την Γενοκτονία των Αρμενίων αλλά και των Ελλήνων του Πόντου, έτσι ώστε να μη διαπραχθούν ποτέ ξανά παρόμοια εγκλήματα. Όσο η Διεθνής κοινότητα ακολουθεί πολιτική αδιαφορίας, αποφεύγοντας επίσημα να καταδικάσει ζητήματα Γενοκτονίας, τόσο δίνει περιθώριο στη γέννηση νέων εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας με το πιο πρόσφατο μάλιστα έγκλημα να γίνεται (27-09-2020) στη Δημοκρατία του Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) μεταξύ των υποκινούμενων από την Τουρκία Αζέρων και των Αρμενίων του Αρτσάχ. Επιτέλους ας μην το κρύβουμε άλλο, εκείνος που επικροτεί με τη σιωπή του το έγκλημα γίνεται άθελα και ηθελημένα συνένοχος αυτού. Τη μνήμη τη σκοτώνεις όταν πολύ τη φοβάσαι. Τι μπορεί να φοβίζει σήμερα τη Διεθνής κοινότητα, τα ισχυρά κράτη και σωπαίνουν γύρω από το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, λειτουργώντας σχεδόν ομφαλοσκοπικά; Είναι άραγε η σιωπή και η επιλεκτική τους μνήμη τακτική απάλειψης της τραγικής ιστορίας εκατομμυρίων Αρμενίων; Όπως και αν έχουν τα πράγματα, η Τουρκία πρέπει να σταματήσει τις εχθροπραξίες και να αναγνωρίσει τα εγκλήματα της. Οφείλει τουλάχιστον μια συγγνώμη σε τόσους Αρμένιους και  Έλληνες.

Μαίρη Γκαλιανίδου, Φοιτήτρια Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών

Πηγή Εικόνας: https://www.kathimerini.gr/world/812714/poytin-olant-timoyn-ti-mnimi-ton-armenion/?fbclid=IwAR1ZbTL_WvuI9aLct3VbYXYJpKHHvwyD_YVBMjvujU0jbFQPNX2Yjwy1A3A

(Visited 181 times, 1 visits today)

Κλείσιμο