Written by 6:00 μμ Hannah Pigott, Αφιερώματα, Επικαιροτητα

11/9: Δύο ώρες, έξι λεπτά και μια νέα τραγωδία | Hannah Pigott

Τα θεμέλια όμως αυτού του κινήματος δεν παύουν να υφίστανται, δεν μπορούν να παύουν να υφίστανται. Η αντίληψη μιας γυναίκας και της κοινωνικής της θέσης δεν αλλάζει επειδή η καταπάτηση των δικαιωμάτων της γίνεται λιγότερο εμφανής.

11 Σεπτεμβρίου. Η μεγαλύτερη υπενθύμιση πως τίποτα στην ζωή δεν είναι δεδομένο, καμία ζωή, καμία στιγμή δεν είναι διασφαλισμένη.

Είναι μια μέρα αδιαμφισβήτητα πασίγνωστη για όλο τον κόσμο και σε όλες τις ηλικίες. Οι ολέθριες εικόνες των δίδυμων πύργων χαραγμένες στο μυαλό μας, στην καρδιά μας. Οι ιστορίες των επιζώντων και των πρώτων ανταποκριτών ανατριχιαστικές και φρικιαστικές.

Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου ο κόσμος άλλαξε για πάντα, το αφάνταστο έγινε πραγματικότητα. Στις 08:46 το αεροσκάφος της πτήσης 11 της American Airlines, το οποίο είχε παραβιαστεί από 5 αεροπειρατές, προσέκρουσε στον βόρειο Πύργο του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου, σκοτώνοντας τους 92 επιβάτες του και πολλές εκατοντάδες πολίτες. Η ζωή στους δρόμους της Νέας Υόρκης πάγωσε με τους ανθρώπους να κοιτούν με σοκ και δυσπιστία, καθώς ο ουρανοξύστης που αριθμούσε πάνω από 110 ορόφους εξαφανίστηκε μέσα σε μια στιγμή σε ένα σύννεφο καπνού και αμέσως μετά ξέσπασε φωτιά.

Στις 9:03, δύο μόλις λεπτά αφού είχαν αρχίσει οι Λιμενικές Αρχές την εκκένωση του Νότιου Πύργου, προσέκρουσε η πτήση 175 στο δεύτερο μισό των Δίδυμων Πύργων, παίρνοντας κι άλλες εκατοντάδες ζωές.

Οι συγκλονιστικές εξελίξεις συνεχίστηκαν, καθώς λίγη ώρα αργότερα, στις 9:24, ήρθε η πρώτη ειδοποίηση υποψίας αεροπειρατείας μιας τρίτης πτήσης, της πτήσης 77, κατευθυνόμενης προς το Λος Άντζελες με 64 επιβάτες. Σε 13 λεπτά η υποψία έγινε πραγματικότητα, καθώς το αεροσκάφος προσέκρουσε στην δυτική πρόσοψη του Πενταγώνου, όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία του Υπουργείου Αμύνης των ΗΠΑ. Σκοτώθηκαν όλοι οι επιβάτες καθώς και άλλοι 125 στρατιωτικοί και πολιτικοί υπάλληλοι μέσα στο κτίριο. Εν μέσω κλιμακωτών ανησυχιών για άλλες επιθέσεις, ο Λευκός Οίκος και το Καπιτώλιο εκκενώθηκαν, μαζί με πολλά άλλα κτίρια, ορόσημα και δημόσιους χώρους υψηλού προφίλ.

Αυτό που θα γινόταν γνωστό ως η τραγωδία 11ης Σεπτεμβρίου, όμως, δεν τελείωσε εκεί, διότι υπήρχε ακόμη ένα αεροπλάνο στον αέρα με αεροπειρατές που είχαν έναν ακόμη στόχο. Στην πτήση 93, στις 9:28 π.μ. έσπευσαν 4 αεροπειρατές το πιλοτήριο και παίρνοντας τον έλεγχο του αεροσκάφους, άλλαξαν κατεύθυνση προς την Ουάσινγκτον, πιθανώς με στόχο τον Λευκό Οίκο ή το Καπιτώλιο.

Τότε όμως έγινε το σπουδαίο. Κάποιοι επιβάτες του αεροσκάφους κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τις οικογένειές τους και ενημερώθηκαν για το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους και το Πεντάγωνο. Συνειδητοποιώντας λοιπόν πως τους περίμενε μια παρόμοια μοίρα, αποχαιρέτησαν τους αγαπημένους τους μέσω θλιβερών τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων αποφασίζοντας να επιχειρήσουν να πάρουν πίσω τον έλεγχο του αεροσκάφους, εισβάλοντας στο πιλοτήριο.

Στις 9:57 π.μ., καθώς βρίσκονταν πάνω από μια αγροτική περιοχή, οι επιβάτες ξεκίνησαν την ηρωική τους πράξη, προσπαθώντας να σπάσουν την πόρτα του πιλοτηρίου. Tην στιγμή που η πόρτα επρόκειτο να σπάσει, οι τρομοκράτες γύρισαν το τιμόνι σκληρά προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα να γυρίσει το αεροσκάφος ανάποδα, και στη συνέχεια να συντριβεί στο έδαφος ενός χωραφιού της Πενσυλβάνιας με ταχύτητα 580 μίλια ανά ώρα.

 Η ώρα ήταν 10:03 π.μ..

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=11+%CF%83%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&sxsrf=AOaemvLsAUsOjtWz2KAOVlPXg-gzpi0yvA:1631363155696&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjO7ZOr9fbyAhUZh_0HHUl0BkkQ_AUoAXoECAEQAw&biw=1920&bih=969#imgrc=-csspSAcNCnAWM

Σε δυο ώρες και έξι λεπτά λοιπόν, πραγματοποιήθηκε η πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά και το πιο θανατηφόρο περιστατικό για το πυροσβεστικό σώμα και την αστυνομία στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, με 343 και 72 θανάτους αντίστοιχα.

Σε δυο ώρες και έξι λεπτά έχασαν 2.996 άνθρωποι την ζωή τους, τραυματίστηκαν πάνω από 25.000 άνθρωποι, και άπειροι άλλοι υπέστησαν σημαντικές μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία τους.

Το αντιτρομοκρατικό Κέντρο της CIA γνωστοποίησε σύντομα πως η μαχητική Σαλαφιστική πολυεθνική οργάνωση Al Qaedα, με αρχηγό φυσικά τον ήδη γνωστό Osama bin Laden, ήταν εκτελεστής της επίθεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, και στους τρομαγμένους, συντετριμμένους, εξοργισμένους πολίτες δόθηκε η υπόσχεση της δικαιοσύνης και, ίσως, και της εκδίκησης.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=11+%CF%83%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&sxsrf=AOaemvLsAUsOjtWz2KAOVlPXg-gzpi0yvA:1631363155696&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjO7ZOr9fbyAhUZh_0HHUl0BkkQ_AUoAXoECAEQAw&biw=1920&bih=969#imgrc=ezwMI2MnbyN6GM

Η υπόσχεση αυτή εκπληρώθηκε άμεσα, καθώς τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ο τότε πρόεδρος, George W. Bush έθεσε σε κίνηση τον Πόλεμο Κατά της Τρομοκρατίας, στέλνοντας τα πρώτα στρατεύματα στην χώρα που προστατευόταν η Al Qaeda, το Αφγανιστάν, υπό την αποστολή Enduring Freedom (“Διαρκής Ελευθερία”) . Ο πόλεμος αυτός διήρκησε 20 χρόνια, στοίχισε αμέτρητες ανθρώπινες ζωές, και στα μάτια πολλών, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην μορφοποίηση των σημερινών αξιών των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και τώρα, στην 20η επέτειο εκείνης της στιγματικής ημέρας, θρηνούμε τους χαμένους συνανθρώπους μας, και επαινούμε τους ήρωες που πάλεψαν στο όνομα της πατρίδας τους, όχι μόνο το 2001, αλλά και όλα τα χρόνια που ακολούθησαν.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%BF+%CE%91%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&tbm=isch&ved=2ahUKEwjCo6mzh_fyAhURhaQKHWimAWgQ2-cCegQIABAA&oq=%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%BF+%CE%91%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&gs_lcp=CgNpbWcQAzoECAAQGDoKCCMQ7wMQ6gIQJzoHCCMQ7wMQJzoICAAQgAQQsQM6BQgAEIAEOggIABCxAxCDAToECAAQQzoECAAQHjoGCAAQBRAeOgYIABAIEB5QuFZYiLYBYKa3AWgFcAB4BIABiQGIAcYrkgEEMC40N5gBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEKwAEB&sclient=img&ei=RLM8YcLxJ5GKkgXozIbABg&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=ELiLZpirSEBKNM

Κάποιες φορές, όμως, η λήξη ενός πολέμου, δεν σημαίνει ειρήνη, και η δικαιοσύνη για μια τραγωδία, δεν αναιρεί την τραγικότητα και την αδικία των συνεπειών της.

Αναζητώντας λοιπόν τις συνέπειες της ολοκλήρωσης της αποστολής “Διαρκής Ελευθερία” των Αμερικανών, όχι για τους ίδιους, αλλά για τους 38 εκατομμύρια κατοίκους του Αφγανιστάν που αναγκάστηκαν να ζήσουν σε μια εμπόλεμη ζώνη λόγω των αποφάσεων των Ταλιμπάν, χωρίς να συμφωνούν με αυτές, γίνεται γρήγορα αντιληπτή η σοβαρότητα της κατάστασης στην χώρα σήμερα.

Η απόσυρση των αμερικανών στρατευμάτων από τη χώρα επέφερε μια αναζωπύρωση των προσπαθειών των Ταλιμπάν ως προς τον έλεγχο της κυβέρνησης και των πολιτών της. Το ισλαμιστικό θρησκευτικό-πολιτικό κίνημα και στρατιωτική οργάνωση, υποστηρικτής και εκτελεστής των αυστηρών νόμων Σαρία, το οποίο κατείχε την εξουσία σε περίπου τρία τέταρτα του Αφγανιστάν από το 1996 έως το 2001, αναγκάστηκε να την αποχωριστεί τον Δεκέμβριο του 2001 με την εισβολή των Αμερικανών και φυσικά με υποστηριζόμενες δυνάμεις άλλων χωρών. Η οργάνωση αποδυναμώθηκε μεν, όμως δεν διαλύθηκε, και πολλά από τα μέλη της μετακόμισαν στο γειτονικό Πακιστάν, όπου ξεκίνησε και μια αρκετά δυναμική ανασύνταξη και ανοικοδόμησή της.

Η ανοικοδόμηση αυτή έγινε εμφανής τα τελευταία χρόνια με την σταδιακή μείωση των δυτικών στρατευμάτων, και τη στρατιωτική επίθεση των Ταλιμπάν για την αποκατάσταση της εξουσίας, η οποία ξεκίνησε την 1 Μαϊου 2021, ταυτόχρονα με την επίσημη ανακοίνωση της απόσυρσης των δυνάμεων. Σε μόλις τρεις μήνες ήρθε η στιγμή που σηματοδότησε το τελευταίο κεφάλαιο του πόλεμου κατά της τρομοκρατίας. Η πρωτεύουσα ηττήθηκε, η κυβέρνηση κατέρρευσε, και οι Ταλιμπάν είχαν για άλλη μια φορά την εξουσία.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%BF+%CE%91%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&tbm=isch&ved=2ahUKEwjCo6mzh_fyAhURhaQKHWimAWgQ2-cCegQIABAA&oq=%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CF%83%CF%84%CE%BF+%CE%91%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&gs_lcp=CgNpbWcQAzoECAAQGDoKCCMQ7wMQ6gIQJzoHCCMQ7wMQJzoICAAQgAQQsQM6BQgAEIAEOggIABCxAxCDAToECAAQQzoECAAQHjoGCAAQBRAeOgYIABAIEB5QuFZYiLYBYKa3AWgFcAB4BIABiQGIAcYrkgEEMC40N5gBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nsAEKwAEB&sclient=img&ei=RLM8YcLxJ5GKkgXozIbABg&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=-u8HEPBotZW5AM

Τι σημαίνει αυτό όμως για τους κατοίκους του σημερινού Αφγανιστάν;

Η απάντηση είναι απλή. Οι πολίτες θα αναγκαστούν να υποκύψουν, όχι για πρώτη φορά, σε ένα αντιδημοκρατικό και σκληρό καθεστώς. Οι άνθρωποι που τόσο γενναία επέλεξαν να υποστηρίξουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τον κίνδυνο, έχουν στιγματιστεί ως άπιστοι, ή και προδότες, και κινδυνεύουν να συλληφθούν, ή πιθανώς και χειρότερα. Οι γυναίκες, που για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια είδαν την πόρτα της ισότητας να πλησιάζει ελάχιστα πιο κοντά, αντιμετωπίζουν ένα μέλλον με καταπίεση, ανισότητα, βία εναντίον τους, με ελάχιστα δικαιώματα. Οι αφγανικές εθνικές δυνάμεις, των οποίων χρειάστηκε χρόνια η οικοδόμηση, αναγκάζονται να παραδώσουν τα όπλα τους και να διακοπεί η υπηρέτηση προς την χώρα τους, για να μην κινδυνεύσει και η δική τους ζωή. Τα παιδιά του Αφγανιστάν, τέλος, θα αποτελέσουν ακόμη μια γενιά που δεν γνώρισε ποτέ την δημοκρατία, την πολιτική ελευθερία, τα δικαιώματα του κάθε ανθρώπου.

Θα μπορούσε κανείς να επισημάνει πως οι Ταλιμπάν του 2021 διαφέρουν σε αξιοσημείωτο βαθμό από τους Ταλιμπάν της δεκαετίας του ’90. Πράγματι, φαίνεται να υπάρχει μια ισχυρότερη πολιτική συνείδηση εκ μέρους τους, ως κυβερνήτης της χώρας, καθώς και μια πιο προσεγμένη αντιμετώπιση στην εικόνα που θα αντικρίσει η διεθνής σκηνή. Θα μπορούσαμε να πούμε ίσως και ότι κατά κάποιο τρόπο εκσυγχρονίστηκαν. Τα θεμέλια όμως αυτού του κινήματος δεν παύουν να υφίστανται, δεν μπορούν να παύουν να υφίστανται. Η αντίληψη μιας γυναίκας και της κοινωνικής της θέσης δεν αλλάζει επειδή η καταπάτηση των δικαιωμάτων της γίνεται λιγότερο εμφανής. Η αναγνώριση των δυτικών επιρροών στην μουσουλμανική κοινωνία δεν συνεπάγεται και την αποδοχή τους.

Αξίζει όμως να επισημανθεί και η ευθύνη των Ηνωμένων Πολιτειών στις τωρινές εξελίξεις στο Αφγανιστάν, αν όχι άμεσα, τουλάχιστον έμμεσα.

Είναι δεδομένο πως οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μια ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία στο Αφγανιστάν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα χρόνια αυτά, οι δραστηριότητές τους δεν αφορούσαν μόνο την στρατιωτική τους αποστολή στην αντιμετώπιση της Al Qaeda και των Ταλιμπάν. Συμμετείχε, μάλιστα, στην ανασύνταξη της χώρας, στην οποία συμπεριλαμβανόταν μια πολιτισμική εξέλιξη και μια προσπάθεια βελτίωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας των πολιτών, και φυσικά την πρόοδο στον αγώνα της ισότητας και των δικαιωμάτων των γυναικών. Συνέβαλαν σε μια σημαντική ανάπτυξη της χώρας, η οποία, ιδίως τα τελευταία χρόνια, γινόταν σταδιακά εμφανής.

Όταν όμως ήρθε η στιγμή της αποχώρησης, η οποία κατά την άποψη πολλών, δεν πραγματοποιήθηκε με τον σωστό τρόπο, η υποστήριξη που είχε προσφέρει η Αμερική, που αποτελούσε φυσικά και θεμέλιο στην οποία βασιζόταν η εν λόγω πολιτισμική εξέλιξη, διακόπηκε απότομα, χωρίς να υπάρχει κάποιο εφικτό σχέδιο συνέχισής της. Έτσι, με την επανακατάκτηση της εξουσίας από τους Ταλιμπάν, η μοίρα των βελτιώσεων και των πολιτών του Αφγανιστάν, ήταν μόνο μία, και η πρόοδος της χώρας κρίθηκε γρήγορα χαμένη.

Ένας άλλος τομέας που επηρεάστηκε σημαντικά από την παρουσία των Αμερικανών στην χώρα, είναι αυτός της δομής και λειτουργίας των Αφγανικών εθνικών και ενόπλων δυνάμεων. Είναι δεδομένο πως οι εθνικές δυνάμεις και οι φορείς ασφαλείας του Αφγανιστάν ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτοι, ώσπου κτίστηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα στρατεύματα των ΗΠΑ. Η ανοικοδόμηση αυτή ήταν φυσικά εμπνευσμένη και βασισμένη στο αμερικανικό μοντέλο στρατιωτικής οργάνωσης, που σήμαινε την δημιουργία 4 βασικών πυλώνων: αναγνώριση, πληροφορία, χερσαίες δυνάμεις και αεροπορικές δυνάμεις, ενώ ο βασικός της σκοπός ήταν η ικανότητα αποτελεσματικής αντιμετώπισης οποιασδήποτε απειλής στην ασφάλεια της χώρας και στην ελευθερία των πολιτών της.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CE%B1%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&tbm=isch&ved=2ahUKEwjz_pm_h_fyAhVPyqQKHaj8CTMQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CE%B1%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&gs_lcp=CgNpbWcQAzoHCCMQ7wMQJzoECAAQQzoLCAAQgAQQsQMQgwE6BQgAEIAEOgQIABADOggIABCABBCxAzoECAAQGFC0hgpY8NMKYK3YCmgCcAB4AIABhAGIAZ4hkgEEMC4zN5gBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nwAEB&sclient=img&ei=XbM8YbPcIs-UkwWo-aeYAw&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=QFBlFsY-yg4odM

Με την απόσυρση όμως των στρατευμάτων, η τήρηση αυτού του μοντέλου αποδείχθηκε αδύνατη. Αυτό διότι οι πηγές πληροφοριών στα χαμηλότερα επίπεδα εξαφανίστηκαν με τον ανερχόμενο κίνδυνο της αντίδρασης των Ταλιμπάν, και οι αεροπορικές δυνάμεις, που ήταν ίσως και ο βασικότερος πυλώνας, αφαιρέθηκε εντελώς, καθώς βασίζονταν μέχρι στιγμής σχεδόν αποκλειστικά στις αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις, οι οποίες φυσικά αποχώρησαν. Έτσι, οι Αφγανοί στρατιώτες, που περίμεναν με περηφάνεια να υπηρετήσουν τη πατρίδα τους,  βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με μια μάχη ανίκητη, καθώς στον τομέα τον χερσαίων δυνάμεων, οι Ταλιμπάν υπερίσχυαν με διαφορά.

Εν τέλει, γίνεται αντιληπτή η ανευθυνότητα με την οποία τερμάτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες την εμπλοκή τους στην χώρα που οι ίδιες εισέβαλαν, χωρίς καμία υποστήριξη, χωρίς καμία έγνοια για την συντήρηση της ανάπτυξης που οι ίδιες αναζήτησαν να πραγματοποιήσουν.. Οι ΗΠΑ ωστόσο δεν φαίνεται να αναγνωρίζουν την ευθύνη τους, διότι η σιωπή τους είναι, για άλλη μια φορά, εκκωφαντική.

Η 11η Σεπτεμβρίου είναι μια τραγική μέρα για όλους, και όπως προαναφέρθηκε, θα είναι πάντα μια σκληρή υπενθύμιση πως σε αυτόν τον κόσμο η ελευθερία, η δημοκρατία και η ασφάλεια δεν είναι δεδομένη, αλλά αγωνίζεται και κερδίζεται. Και φυσικά και πρέπει να την θυμόμαστε. Φυσικά και πρέπει να θρηνούμε και να τιμούμε τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους για την δική μας δημοκρατία, για την δική μας ελευθερία. Φυσικά και πρέπει να καλοδεχόμαστε τους ήρωες που θυσίασαν τα πάντα για την ασφάλειά μας. Οφείλουμε όμως να αναγνωριζουμε και να υποστηρίζουμε τον αντίστοιχο αγώνα των Aφγανών συναθρώπων μας, και να μην συμβάλουμε στην δική τους τραγωδία.

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/search?q=%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CE%B1%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&tbm=isch&ved=2ahUKEwjz_pm_h_fyAhVPyqQKHaj8CTMQ2-cCegQIABAA&oq=%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7+%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD+%CE%B1%CF%80%CF%8C+%CE%B1%CF%86%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD&gs_lcp=CgNpbWcQAzoHCCMQ7wMQJzoECAAQQzoLCAAQgAQQsQMQgwE6BQgAEIAEOgQIABADOggIABCABBCxAzoECAAQGFC0hgpY8NMKYK3YCmgCcAB4AIABhAGIAZ4hkgEEMC4zN5gBAKABAaoBC2d3cy13aXotaW1nwAEB&sclient=img&ei=XbM8YbPcIs-UkwWo-aeYAw&bih=969&biw=1903&rlz=1C1CHBD_enGR919GR919&hl=el#imgrc=4oC0JKHCHZrr_M

Hannah Jane Pigott, Φοιτήτρια Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών

Πηγή Εικόνας: https://www.google.com/imgres?imgurl=https://kdvr.com/wp-content/uploads/sites/11/2020/09/GettyImages-1339515-1.jpg?w%3D2560%26h%3D1440%26crop%3D1&imgrefurl=https://kdvr.com/news/we-will-never-forget-remembering-the-lives-lost-19-years-ago-on-9-11-see-photos/&tbnid=E6oQlb8P6h1XLM&vet=1&docid=YiJL8CnH6JzpiM&w=2560&h=1440&source=sh/x/im

(Visited 99 times, 1 visits today)

Κλείσιμο